سلامم را تو پاسخ گوی...

این وبلاگ تا اطلاع ثانوی تعطیل است !!!

0641arsheh — Tue, 18 Aug 2009 07:00:18 GMT

نظرات این پست تا ۳ روز دیگر مسدود خواهند شد !!!

شادی و فائزه

دف را بدف !

0641arsheh — Sat, 01 Aug 2009 12:22:18 GMT

سلام رفقا...

احوالات چه طوره ؟!

ما هم عالی خوب سرخوش مثه همیشه... !

نه... !

عالی... !

شاید...

خوب...

بهتر بگم...

بد نیستیم...

درست بگم...

حالم خیلی گرفتس...

چن وقتیه دارم چپ و راست ضد حال نوش میکنم

در همین حد بدونید...

اصلا چی کار به حال من دارید ؟! میدونم خیلی نگرانم شدید و الان از شدت نگرانی هی سر خودتونو میکوبید به مانیتور هی سر افسوس تکون میدی هی لبتونو گاز میگیرید هی میزنید تو صورت خودتون هی انگشت میکنید تو چشای خودتون فک میکنید اینا همش خوابه این خبر فقط یه کابوسه ... ولی حقیقت داره...میدونم اینا رو... الان غصه داره به دلتون چنگ میزنه توهم گرفتید صدای خنده های دلنشین و شیرین من تو ذهنتون تکرار میشه هی خون گریه میکنی هی شب تو خواب داد میزنید فاااااااازی تو باید حالت خوب بشه فااااازی بی تو هرگز... با تو عمری...فااااااااازی... و احتمالا فردا جلوی درب وب تحصن یکنید و شادی رو محکوم به اعدام میکنید!!!

( قربون دستون این کار آخر رو حتما بکنید یه کم بخندیم کیفور شیم )

همه ی اینا رو میدونم لازم نیست بگید...

بیخیال حالم تا ۲ دیقه دیگه خوب میشه... (البت خدا کنه )

فعلا این شعر رو بخونید یه کم حال کنید من خودم که خیلی ازش خوش اومد !!!

دف را بزن که کف کنم اینجا برای تو

دف را دفیدنم نمی آید فدای تو

دف دف ددف ددف دددف زن برای من

تا کف ککف ککف کککف شم به پای تو

گفتا: نمی زنم که بسوزد مواضعت

هم ابتدات سوزد هم انتهای تو

گفتم :نمی زنی؟ به جهنم ! نزن ندف

لطفاً بکش کنار بشینم به جای تو

قاب قاب قاقاب قاقاب قاقاقاب قاب قاقابلمه

چیدم دو سطل گل روی بند قبای تو

در تند باد قابلمه امواج دف شکست

برخاست عرعرآسا صوت هجای تو

رقصی چنین میانه ی میدانم آرزوست

یک دست درب قابلمه یک دست نای تو

باد از کمرکش سبلان می زند اریب

من از کمرکش تو و از انحنای تو

قابیل قافهای پراز قیف پیش ماست

زرتشت شرقهای کهن لا به لای تو

آن موبد دو جنسی شرقی حلول کرد

در تارهای حنجره ات در صدای تو

پنجاه و پنج پنجره سوراخ شد هوا

از عروتیزوگریه و از های های تو

از نیل چشمهای تو فیلی عبور کرد

تاریخ مات مانده ز جغرافیای تو

آه ای جوان اجازه بده تا ببوسمت

خرطومهای عاطفه ام رو نمای تو

اینک رها مکن دف خود را رها مکن

اوریون گرفته آینه از گریه های تو

قدری در آینه بنشین دف بزن برقص

من هم میام به جون رضا از قفای تو

موتزاروار سمفونی دف زنی اگر

چایکوفسکیانه چای بریزم برای تو

وقتی پیانو می شُپَند مولویده باش

تا دف هزار قونیه باشد گدای تو

طوفان نوح را دو سه تا دف به پا نمود

آن روز می دفید ملک با خدای تو

در باغهای چلچله در قله های کوه

بادا سکان دف همه جا ناخدای تو

دف زن هلم هلم هللم لم نمی کند

دف دف دف است ورد همیشه رهای تو

یک زن که در سواحل پولاد می دوید

شد همجوار و ساکن آهن ربای تو

معجر گشاد و سینه ی دف را تکاند و گفت:

انگشتهای صاف و بلندم فدای تو

آن زن تصادفاً شمنی چاق و چله بود

می خواست تا بیاید تا نیروانای تو

دف را مثال حضرت بودا به بر کشید

نیلوفرانه چرخ زد او در سرای تو

بر دشتهای شاد برشته نوشته است

آن زن بخار و دود شد اندر هوای تو

شَرّا شَرای شار شهوراست شعرمن

ای کرد روح از چه بگویم؟ کجای تو؟

برهان قاطع است براهین شاعران

این شعر را سرودم محض رضای تو

دورت بگردم ای دف دیوونه دف ددف

هستیم تا ابد همگی مبتلای تو

حضار محترم همگی یک صدا شوید

دورت بگردم ای دف دیوونه دف ددف.......

سعیدنوری

فائزه : جماعت به خدا شادی زندس نکشتمش به جون خودم ! یقه رو ول کن!!

نتش قطعه چرا هر کی تو این بلاگفا مفقود الاثر میشه انگشتای اتهام طرف من مفلوک دراز میشه ؟!

بنداز دستتو

قال شادی : ان یقطعو نتی و ان یتنگو قلبی لاصدقائی و احب جمیعکم و ماچی جمیعکم !!!

ترجمه :

شادی گفت : همانا نت من قطع شده میباشد و دلم از برای همه ی بروبچ تنگ شده همشونو دوست دارم

اینم گفت آخرش بذارم

اووووووووف...

هملت بازی دراورده هاااااا

با اجزتون رفع زحمت کنیم... !

فعلا

فائزه: ملت بیاید یه کم پای کوبی کنیم حرکات موزون از خودمون بروز بدیم !!! من خیلی سرخوشم همسر مهربانم سحر بانو از بیمارستان مرخص شده هر روزم داره بهتر میشه به کوریه چشم حسودان تنگ نظر...!!!!

فردا هم نجمه جونم میرسهههههه هووووووورررررررراااااااا

دلم براش تنگ شده !!!

چشم منو شادی روشن !!!

از دبیرستان تا تیمارستان!

shadi — Sun, 19 Jul 2009 14:58:18 GMT

من بدبخت پونصد جا برا دبيرستان نيمه ثبت نامم آخرشم نميدونم كجا بايد برم!

اولي كه شاهده... اوووووف... مردم تا برا راهنمايي مامانمو پيچوندم حالا برا دبيرستان ميخواد منو شاهد بثبت نامه!

اين از اون مدرسه هاس كه بايد آسه بري آسه بياي! تازه چادر اجباريه(واي واي واي منو تصور كنين با چادر!!!) حالا اينا به جهنم... اون سر شهره... و معاون گراميش خواهر دبير ادبيات عزيز منه! پدرم در اومد تا از شر اون خلاص شدم حالا بايد برم ور دل خواهرش! (از حالا دارم دعا ميكنم اينا به طور خانوادگي به من علاقه نداشته باشن!)تنها سدي كه من بهش اميدوارم اينه كه يه آزمون داره و شيطونه ميگه عمداً سوالا رو غلط غولوط بزنم كه قبول نشم!

دومي اين دبيرستانيه كه فائزه و نجمه و تقريباً همه دوستام ثبت نام كردن! (من دوس دارم همينجا برم!) خيلي دبيرستان خوبيه... دبيراشم خوبن... ما كه بايد تا قبل از آزمون شاهد يه جا ثبت نام موقت كنيم كه اگه نقبوليديم رو هوا نمونيم... منم اينجا رو دوس دارم... ولي از شانس هلوي من كه در همه مواقع به ياريم اومده كروكي خونه ما بهش نميخوره... و دقت كه كردين مديران همه مطيع از اداره آموزش و پرورش هستند! در كل پارتي آدم كلفت باشه خيلي خوبه! حالا اينجا هم نيمه ثبت نامم ولي اگه شاهد قبول شم عمرا مامانم بذاره برم! (مادر من به مدرسه شاهد علاقه خاصي داره!) پس باز به همون نتيجه ميرسيم كه شيطون حرفاي خوبي ميزنه!!!

سومي تنها دبيرستانيه كه كروكي كوفتيه خونه ما بهش ميخوره! يـــــــــــك دبيرستان مزخرفيه... حاضرم ترك تحصيل كنم ولي نرم اونجا... اگه مجبور شدم برم اونجا خودكشي ميكنم... ببينين كي بهتون گفتمااااا !

از اونجايي كه مامانم(و صد البته اداره آموزش و پرورش) با مدرسه دوميه خيلي مشكل داره پس من بايد اميدمو به همون شاهد ببندم و عين خر بشينم درس بخونم و حرفاي شيطونو گوش نكنم... ولي بازم از اونجايي كه اين آزمون از درساي سال دوم و سومه و من درساي سومو هم يادم نيست چه برسه به دوم به طوري كه اگه الان بهم بگين فيثاغورس شك ميكنم كه يه مبحث رياضيه يا يه نوع پيش غذا، پس در عين نااميدي مي رسيم به همون دبيرستان سومي كه من در رابطه باهاش به همون خودكشي رسيدم!

پس اگه يه روز اومدن بهتون خبر رسوندن كه شادي خانوم به ديار باقي شتافته، قبل از اينكه شروع به هلهله و پايكوبي كنين و سه بار هورا بكشين كه ايول بالاخره از شر اين دختره وراج با اون آپاي بي مزه ش خلاص شديم، لحظه اي تامل كنين و به اطلاع همه برسونين كه اين دختر مفلوك (شادي خانومو عرض ميكنم.) به دليل بيم از بي آبرويي ناشي از ترك تحصيل و همچنين قادر نبودن براي رفتن به اون دبيرستان سوميه خودكشي كرده...

و اگه پليس به داداش من شك كرد و بهش گفت كه تو بارها به قتل تهديدش كرده بودي و همچنين يك مشت از موهاي مشكي خواهر بيچاره تو كه تو به قتل رسوديش(قاتل!) تو اتاقت پيدا كرديم؛ بدونين كه داداش بيچاره من آزارش به يه مورچه هم نميرسه (و البته كه شادي عمراً در حد يك مورچه ضريف و دوست داشتني نيست!) و اين پليسا مثه پليساي اون فيلمه كه اسمشو يادم نيس ميخوان سرو ته پرونده ي ازشمند منو هم بيارن و به داداشم تلقين كنن كه قاتل بوده... پس شما لطفاً حقيقتو به گوش دنيا برسونين... ممنون ميشم!

و از اونجايي كه ديگه قرار نيست صبر كنيم تا نتايج آزمون شاهد با بي آبرويي تمام منتشر شه و ما در اوج سرافكندگي به سوي آن دبيرستان كذايي منفور بشتابيم از همين الان دارم دنبال يه روش بي درد براي خودكشي مي گردم كه ممنون ميشم كمكم كنين! مثلاً براي شروع به ذهن خودم خطور كرد كه با يك چاقوي كند شروع به بريدن انگشت هام كنم و بعد بذارم اينقدر خون ازم بره تا جسدم سفيد سفيد بشه! (واي چه صحنه ي رويايي و زيبايي!!!)

و هيچ نيازي نيست كه كامنت بذارين چون ميدونم كه سرانجام اون شكي كه در اوايل پيدايش اين وبلاگ به سلامت اعصاب و روان من داشتين به يقين مبدل شده و الان ميخواين بگين دختر تو چرا داري جوش دبيرستان ميزني... آخه آدماي روانيو كه تو دبيرستان آدماي عادي راه نميدن... به جاي اين كارا برو واسه خودت دنبال يه تيمارستان خوب باش! و شما نميدونين كه به صورت كاملاً ناخواسته با اين كارتون يه دغدغه به دغدغه هاي فكري من اضافه كردين و اون پيدا كردن به تيمارستان خوبه...

ميدونين... نميخوام چادر اجباري باشه و... خوب تو تيمارستانا كه به كروكي گير نميدن؟! ميدن؟!

چرتوپرت نویسی تا اطلاع ثانوی تعطیل!

0641arsheh — Mon, 06 Jul 2009 07:15:18 GMT

سلام...

خوبید ؟!

جماعت یکی بیاد به من بگه چی کار کنم ؟! مایه ی بسی تاسفه که تو این هفته هیچگونه اتفاقی برای ما نیفتاده که قابل آپ کردن باشه...

بابا در مدرسه رو باز کنین من میخوام برگردم!!!!!!!!!!!!!

خیرائی عزیزم کجایی نفسم؟! تو بیا یه دوتا خانوم خانوم کن من تا آخر تابستون سوژم تامینه...

شعله ور تو اصلا بیا رد شو برو هیچیم نگو فقط از جلومون رد شو دیگه باقیش با خودم...

اون نجف عزیز، به خدا حاضرم تموم تابستونو بدم فقط 2 دقیقه سر کلاسش با شادی و نجمه بشینم....هی بگه" خواهران حالا اینجا منه نوعی...بنیان خانواد است که"...هی ما هرته بزنیم!

دبیر ادبیاته هاااااااا ولی سر کلاسش دو واحد تنظیم خانواده پاس میکردیم....هی جلوش تقلب رد و بدل کنیم هی لبخند ملیح میزنه...

به خدا موندم واقعا ما رو نمی دید؟! پری و فرناز و بهاره خو مشورتی امتحان میدادن اگه هم به نتیجه نمی رسیدن از منو شادی کمک میگرفتن....اون فاطی همیجوری رازی نمیشد برمیگشت در ملاء عام واسه مریم توضیح میداد طویله فهمش میکرد....نجمه خو پاسخ نامش دسته همه میچرخید...منو شادیم که تابلو تراز خودمون خودمونیم من ورقمو مینداختم رو زمین واسه شادی 23 نفر شیرجه میزدن که بنویسن ، آخرشم تا دلت بخواد فوحش و ناسزا و سخن ناحق و ناله و نفرین از بچه ها به خاطر دست خطم میشنیدم....اینجوری بگم فقط شادی میتونه خط مونو بخونه....

دبیر حرفه(مشرف گرام) که سر کلاش دل شیر میخواست میز اول بشینی خداییش تا آخر کلاس یه دوش آب بزاق میگرفتی...نمیدونید من چه دلاوری ها کردمو جامو با مهسا عوضیدم....

وی وی وی سر کلاس شکوه (دبیر ریاضی) مثه خانوما مینشستیم و راه حل های موثر ارایه میدادیم جرات نداشتیم جم بخوریم.....حتی منو شادیم که خیر سرمون نور چشمیاش بودیم و رو راه حلامون قسم میخورد و تا دلش میخواست سربه سرمون میذاشت و تاج سرش بودیم...به خودمون اجازه نمیدادیم بدون اجازش لبخند به لب بیاریم چه برسه به اینکه کلاس رو به آشوب بکشیمو تعطیل کنیم....

عسلم اون سلیم جیگر(دبیر زبان) خو خیلی زود دچار اسگولیت میشد...

من خو تو چرت و پرت گویی استاد شادی یه بحث بی ربطو میکشید وسط ،حالا ما هی بحث کن ، به طور منطقی دلیل بیار اثبات کن.... اون بنده خدا هم هی میگفت خیلی خوبه که شما دوتا نسبت به مسائل اطرافتون بی تفاوت نیستین و اینقدر زیبا مشکلات جامعه رو به پای میز مناظره میکشید....

ما هم تو دلمون یاه یاه یاه....خوبیش این بود که دل چن تا بچه مسلمونو شاد میکردیم....

اون پاک پاکیزه (دبیر عربی دینی قرآن) فقط میتونم بگم خدا بهش زیادی صبر عنایت کرده که ما رو 3 سال تحمل کرده....(البت منو 2 سال ، سال اولم تبریز بودم داشتم اونورو به آشوب میکشیدم که جریانات داره)

هـــــــــــــــــــی گذشتااااااااا ما هم رفتیم دبیرستان دعا کنید دشمنان ما در دبیرستان (مدیر و معاون) دچار صبر ایوب بشن که (فازی شادی و نجی و سایر رفقا) پا به عرصه ی متوسطه نهاده اند......حالا خدا کنه هممون توی یه دبیرستان باشیم......واسه داداشم میحرفمو میگم کاش با هم باشیم و این صبتا اونم یه چیزی میگه حرص منو درمیاره بعد به حرص خوردنم میخنده منم یه چیزی میگم باز میجواب....( خلاصه هی اون میگه هی من میگم آخرش دعوامون میشه تا سه شب جنگ جهانی سوم تو خونه رخ میده بعدش به زوره داداش بزرگم به حالتی دلچسب و بچه مثبت وار آشتی میکنیم!!!!!!!داداشی نباشه بی بی با پشه کش اینکارو میکنه)

ها راستی گفتم بی بی....الهی قربونش برم.... خیلی وقت ندیدمش....خیلی دوسش دارم ولی بعضی وقتا یه خرحمالیایی ازم میکشه که اشک کافرم در میاد....

مثلا اون روز امتحان آخریو دادم مست و دیوانه رهسپار منزل شدم...رسیدم خونه کفشای بی بی رو که دیدم مثه یه بچه آهوی از بند رها شده جست زدم داخل خونه دیدم بی بی مثه همیشه تسبیح دستشه روی سکوی گلخونه نشسته داره ذکر میگه منم جیغ زدم : میدونم چشم به راهم بودید و در نبودم خون گریه کردید ولی دعاهاتون مستجاب شده تسبیحو بذارین زمین که فازی از راه رسیده....

(اینجا بی بی میزنه به سبک فیلم هندی)

بعد ماشالا ماشالا ی بی بی واسه کار خونه....من مونده بودم کار خونه کیلوچنده من به طور عادی یه قاشق نمیشورم چه برسه تو امتحانا که به قول شادی مظلومم میشم....

_ : بی بی ؟! کا خونه ؟! من ؟! فائزمااااااا

_ : دیشب لیلا اونور بوداااا (لیلا دختر عممه خیلی باهم جوریم!)

_ : ای نامرد...نگفت به من...

بی بی رو به مامی : درسته دوتاشونو دوست دارماااااا ولی فائزه چیزه دیگه ایه...

_ : خودم میدونم بی بی حالا چرا؟!

_ : صب آب رفته بود این لیلا میخواست بره دستشوئی دنبال آب بود ، رفته از شیشه های زیر پله برداشته....

_ : خو مگه چیه شیشه های آبو....(یه دفعه حساب کار دسم اومد) که تنها نمیذاری اونجا....

_ : بهش میگم گیریم چشات ضعیفه رو شیشه روندیدی از بوشم حس نکردی؟! رفته 4 کیلو گلابو ریخته تو توالت خوشحال اومده میگه چه خوب شد آب داشتیماااااا....موها سرمو از دستش بکنم نمیفهمم خو گلابش تبرکی بود گذاشته بودمش واسه روضه....

من درحال غش بودم افتاده بودم رو زمین آخه بی بی خیلی با مزه تعریف میکنه هی حرص میخوره هی میگه...

من : بی بی من بزنگم به شادی بگم براش الان میپوکه میفته غش میکنه......لیلا رو ببینیم داریم براش....

گوشی دستم بود داشتم میزنگیدم...از اون طرفم گوش میدادم بی بی چی میگه...

_ : فائزه امتحاناتو دادی که؟

_ : آره امروز آخریو دادم....

_ : ماشالا این یکی نوم خیلی گله دختر مثلش نیست فقط یه کم باید تو خونه کار کنه که بشه.....

(دو هزاریم افتاد این همه تعریف و تمجید واس چیه!!!)

_ : نه بی بی این کارا به من نیومد....

اینجا دیگه شادی گوشی رو برداشت گفت الو

بی بی گوشیو گرفت گفت : شادی دختر گلم میخوام رفیقتو ببریم دو واحد خانه داری پاس کنه فعلا خدافظ عزیزم...تو رو هم ببینم دارمت برات!!

شادی : اِ....سلام بی بی خوبی ؟! تو رو خدا نزنش...گناه داره ، فائزه یه صدایی از خودت درار کجایی ؟! فائزه؟!

من از این ور : شادی ! شادی! بزنگ یونیسف یه مورد کودک آزاری رو گزارش بده....

بی بی : فسقلیا ی دم بریده میخواین از من شکایت کنین خوبه والا....

شادی اونور غش خنده من اینور از روی این مبل بپر رو اون مبل از دست بی بی در میرفتم... !

دیگه بی بی عصب شد با شادی خدافظی کرد بعد اخماشو کرد تو هم اومد بالا سرم سایش رو سرم سنگینی میکرد....یه سلاح دراورد چشامو بستم میدونستم با دم شیر بازی کردم سلاحش رو آورد پایین دیدم قیچی باغبونیه!!!!گذاشته کف دستم گفت پاشو بریم تو حیاط....

به خدا تا حالا دقت نکرده بودم ، باغچه خیلی اوضاعش خراب بود.... کوچیک تر بودم آدم تر بودم نگا باغچه کردم انگار تازه یادم اومد خودم درستش کردم....غیرتی شدم درحد خفنی!

بی بی هم کم لطفی نکرد تا داغ بودم خشک کنو هم داد دستم که حیاطو هم بشورم...

دیگه کمر برام نمونده بود....هی میگفتم بی بی کجای دنیا مسلمون با مسلمون اینجوری میکنه ؟! به خدا خستم نفسم بالا نمیاد بذار واسه بعد!!!!!!!!

هی بی بی میگفت : پس مامانت دلش خوشه دختر آورده ؟! حالا این چند روزه پاهاش درد میکنه دکتر دو کیلو قرصو واستراحت نوشته زورت میاد کمکش کنی؟!

من : یه زن خانه داره باسابقه مثله شما اول کارایی رو انجام میده که تو اولویتن مثه غذا پختنو ظرف و ظروفو شستنو اینا کی گفته حیاطو شستن جزو اولویتاس ؟!

_ : خوبه خوبه ! حالا خوبه تو اون اولویتا روهم انجام نمیدی!

_ : کی؟! من ؟! من خو از خدامه عمل انسان دوستانه از خودم بروز بدم عروست نمیذاره!!! البت حقم داره هااااااااا یه دفعه ظرف شستم زدم 4 تا دیسو 2 تا بشقابو 1 لیوانو خورده خاک شیر کردم غذا پختنم که از توانم خارجه!!!!!!از پله افتادم کمرم داغونه خود به خود جارو زدنم حذف میشه.....

اینجا که رسیدم یه دفعه بی بی : ای بمیرم...یادم نبود! کمرت چه طوره ؟!

منم دیدم انگار زدم تو خال یه دفعه با حالتی مظلوم :

_ : نه خوبم اشکال نداره بذارحیاطو میشورم ولی دولا که میشم تیر میکشه !!! هنوزم کبوده !!!

بی بی اشک تو چشاش جمع شد!!! دو کیلو صدقه قربونم رفت با عزت و احترام به طرف کاناپه راهنماییم کرد یه لیوان شربت عرق نعناع با جوهر سبز با دوتا یخ دستم داد یه دو دقیقه نازمو خرید!!!!!!! (در همین هنگام برادرم سر رسید و بنده رو در ناز و نعمت دید!!!)

داداشی : هم چشه این دختر ؟!

من : بی بی ببین همین بد رفتاریاست حال منو وخیم تر میکنه پس فردا افتادم قطع نخاع شدم دوتا تومور تو مغزم درومد رو به قبله شدم نگید چرا ؟!

داداشی : مگه مغزیم اون بالا هست که تومور دربیاره ؟!

من دیگه اینجا جستی زدم رو مبل ایستادم دست به کمر موندم حرف تو دهنم بود که جواب بدم یه دفعه بی بی :

_ : ای ور پریده تو که خوبی !!!!

_ : نه آخ... آخ گرفت داداشی... گرفت دستمو بگیر!!!

داداشی دستمو گرفت هلم داد پایین گفت :

_ : یه رگ راست تو تن این بچه نیست! من میشناسمش! بدبختانه خواهر خودمه خودم بزرگش کردم!

من : خوب دیگه تو هم... سیاست منو پای خودت نذار!

بی بی : سیاست؟! یعنی چه؟! فائزه با منم؟! سر کارم گذاشتی؟!دستو بذار رو دلم ببین چه طور میزنه!!!پاشو... پاشو ... حیاطو که باید بشوری هیچ خونه رو هم باید جارو کنی!!!

_ : ای کوفی ! خانم و آقای تناردیه هم با کوزت چنین نکردند!!

داداشی : پاشو بینم این همه شامورتی بازی دراوردی که حیاطو نشوری؟! خاااااااااااک... !

تو دهنم بود که بگم « بر سرت » که دستی بازوی نحیفم را فشرد و جارویی به دستم داد آری او بی بی بود که از خشم دندان هایش را به هم فشرده بود و خون با فشار از لای آنان بیرون میجست!!!

دیگه اگه واقعا ستون فقراتم جلوی بی بی از تنم خارج میشد میفتاد 60 تیکه میشد مگه باور میکرد... هی میومدم واسه بی بی توضیح بدم که دروغ نگفتم کمر درد میکنه ولی نه در اون حد، سرو کله ی داداشی پیدا میشد اوضاعو خراب تر میکرد....(داشتم براش یه روز یه ضد حالی زدم بهش که تا دنیا دنیاستو نمک طعام وجود داره از یادش نره!!! واسش شربت درست کردم خودمم ادای خوردنو دراوردم دادم دستش 2 ثانیه بعد بالا آورد تازه فهمید از دست من نباید چیزی بگیره به جای شکر نمک ریخته بودم!! یاه یاه یاه بار اولمم نبود!)

خلاصه اون روز گذشتو تا جایی که بی بی دلش راضی بشه کارا رو ردیف کردم بهشم قول دادم تو این تابستون یه تکونی بخورمو حداقل یاد بگیرم آشپزی کنم که اگه روزی روزگاری در بیابانی اسیر شدم حداقل بلد باشم یه مارمولکی سوسکی عقربی چیزی سرخ کنم اگه افتادم مردم سوژه خنده ملت نشم بگن یارو از گشنگی مرد!!!

شادی خانمم یه جورایی یه قولایی داده کلک!

خوووووووووووب تقریبا همه ی این اتفاقاتی که گفتم تاریخ مصرفشون گذشته بود!!!

چه میشه کرد ولی چاره ای نیستو باید بگم که " طنز نویسی رو تا اطلاع ثانوی در این وبلاگ تعطیل اعلام میکنم "

واااااااااااااااااااااااای مامان ، قبول دارید واسه مایی که هر روزمون به اندازه ی 10 تا مثنوی ماجرا داره و به اندازه ی بوستان سعدی در روز سوتیای همه رنگ میدیم حالا عذاب آوره که به طوره عادی زندگی کنیم؟!

میخوایم مطالب وبلاگ رو تا مدتی دچار تغییر کنیم یعنی هرچی که حسش بود آپ کنیم.

فقط تورو خدا دست به دعا باشین به سرم نزنه شعر بذارم!!!

اه....نه....

فک نکنم اینقد قاطی داشته باشم!

ساقیا می ده که چپ افتاده ام

باز لج کردم به گپ افتاده ام

ساقیا می ده که طنازی کنم

بار دیگر طنز پردازی کنم

ساقیا می که قاطی کرده ام

بازهم بی احتیاطی کرده ام

همتی کن تا بریزم خون تاک

می کنم امشب وگرنه گرد و خاک

می بیاور ورنه گریه میکنم

می نباشد ساقیا « سه » میکنم

آن شرابم ده که طیب خورده است

بیک در نقش مصیب خورده است

جرعه نوشم که ز دوغ آبعلی

تا شوم چون رستم دستان یلی

زان شرابم ده کز آن تیمور لنگ

جرعه ای نوشید و شد سردار جنگ

جرعه نوشم کن ز آب مثنوی

تا شوم امشب خراب مثنوی

ساقیا می ده که سوژه ته کشید

کار شعر ما به به به به کشید

......

رحیم رسولی

ولی حالا که فکرشو میکنم میبینم خیلی قاطی دارم!

بقیه ی شعر رو تو ادامه مطلب گذاشتم!

فعلا

فائزه: امروز از اون روزایی که واقعا در حال ذوق کردنم...

دیروز امتحانای داداشم تموم شد فردا میرسه خونه...

۳ ماه ندیدمش دلم خیلی خیلی براش تنگ شده...

داداش گلم خیلی چاکرتم خیلی میخوامت خیلی آقایی خاک کف پاتیم کوچیکتیم !!!

الانه که بگه : هـــــــــــــــــــــــــــــــــــی موند به دلم تو درست بحرفی !!!

چشم درستم بلدیم بحرفیم الان دخملونه بحرفم که کف کنی :

دوست دارم داداشی

کفت برید ؟! نه ؟!

زندگی

shadi — Fri, 19 Jun 2009 18:52:18 GMT

حذف شد!

من اجازه دارم اگر یه بار دیگه زوری آپ بنویسم، یکی از پستای این وبلاگ رو به فحش دادن به خودم اختصاص بدم!

و خیلی خیلی آدم مزخرفی هستم اگه در این باره حتی یک فحش به خودم بدم!

امروز ۴تیره... نمیخوام تاریخو عوض کنم!

شادی: امروز تولد زندگی منه! تولد عسلمه!

امیر حسین جوووووونم ۳سالش شد امروز!

تولدش مبارک!

کمی اغراق!

0641arsheh — Sat, 06 Jun 2009 21:12:18 GMT

اسلام علیک یا کاربرون وبلاگ…

خوبیین؟!

قربون شما چاکرم منم سرخوشم مثه همیشه!

این آپ هم یه نمه زیادی طولانیه...شرمنده دیگه باید خودتون رو عادت بدین آخه امتحانا تموم شدن ما هم زیادی علافیم (هه هه نه که هیچ وقت نیستیم؟!)

جای شما خالی امتحان آخری رو که دادیم طبق رسم اسگولیت یه، یه ساعتی رو وسط حیاط مدرسه مثه خوده بووووووووووووووقا نشستیم هدف اصلی از نشستن رو زمین حرص دادن این خیرائیه البت شما بزرگواران بذارین به حساب فروتنیه بیش از حد و از مرز گذشتمون!

نشسته بودیم و چرت و پرت میگفتیم به ترک رو دیوارم میخندیدیم. این پریسا هم دو دقیه یه بار که مورچه از جفت پاش رد میشد به مورچهه تیکه مینداخت....ما هم پوکیده بودیم!

در حال غشیدن بودیم که یه دفعه آسمون رو به تیرگی رفت خورشید سیاه شد زمین ترک برداشت قبر ها شکافته شد و صدای نعره ی آخرین سامورایی با صدای غرش رعد و برق آمیخته شد! (یکی دیگه از القاب خیرائی آخرین ساموراییه!) همینجور که غرش میکرد و از صداش گوش فلک کر شده بود اومد جلو گفت :

خیرائی: مگه من برا شما صندلی دور تا دور حیاط نذاشتم خانوما؟!مگه از آسمون افتادید؟!

شادی: نه خانم شما نذاشتین آقا (.....)گذاشته ، درضمن فرشته ها از آسمون میفتن!

خیرائی: شادی شما صحبت نکن ۱ سال تمام منو خون دل کردی چند دفعه بهت بگم فرم دانش آموزای ما سورمه ایه امروز روز آخره نمی تونستی حداقل امروز رو سورمه ای بپوشی؟!

نجی در گوشی به شادی: دمت جیز!

من: دهه خانم ، اولا که امروز روز آخر نیست فردا جشن دارم فردا روزه آخره. دوما ما که دیگه نیستیم چی میشه مگه؟! خوده خداوند میفرماین : ان مع العسر یسرا اینجا خداوند هِدف داشته و فقط در دوران حضرت رسول مورد استفاده نمیشه چون من خودم تحقیق کردم و....(طبق معمول شروع کردم چرند گویی) بچه ها هم سراشون پایین بود که خندشون نگیره!

خیرائی: فائزه...فائزه...اجازه بده . من درمورد اون ادکلنی که شما گفتین خودم تحقیق کردم گفتن مواد مستی آور استفاده نمیشه....

اینو که گفت همه با هم از فرط خنده به حالت سجده درومدیم!

من: نه خانم اشتباه به عرضتون رسوندن من از روی سایت....

خیرائی یه نگاه سنگین بهم انداخت که تا امروز هنوز کمرم دولا مونده بعد گفت:

خیرائی: داشتم میگفتم...فردا جشن ندارید!

ما: چراااااااااااااااا؟!

خیرائی: خانوما انگار یادتون رفته ایام فاطمیه س! شما به چه اجازه ای میخوایید جشن بگیرید؟! بانوی دو عالم حضرت بی بی فاطمه ی زهرا...

یه دفعه فاطی به طور غیر قابل پیش بینی پروند: اِ...فائزه، بی بی...

شادی سری تکون داد زد پس کله ی فاطی گفت: تو آدم بشو نیستی...

خیرائی: خانومای محترم، خانوم باشین...

بعد سه ساعت و نیم نصیحتمون کرد و خلاصه ختم کلامش این بود که ای دخترای لا دین شما غلط میکنین که لبخند بر لب بیارین و حق ندارید جشن بگیرین و خاک برسرتون که شاداب و سرحالین شما الان باید خون گریه کنید!

ما هم عصب! هی دادا و بی داد میکردیم: یعنی چی؟! مگه میخوای چی کار کنیم؟! پارتی مگه میخواییم بگیریم؟!

خیرائی: خانوما زر زر نکنین، به من هیچ ربطی نداره ، با مدیر صحبت کنید!

بروبچم یه عالمه جلوی خیرائی قلدر بازی دراوردن که آره الان میریم و حقمونو میگیرم و این نامردیه اگه نذارین جشن بگیریم و ما دیگه همدیگه رو نمی بینیم و از این جور زر زرا.

منو شادیم یه نمه اعتراض کردیم بعد مثه بچه ی آدم رفتیم نشستیم یه گوشه. نه که نمی خواستیم خودمون قاطی کنیم ، نه، چون عکس العمل بعدی بچه ها رو میدونستیم دیگه حرفی نزدیم!

همین که خیرائی رفت همه ی نگاها طرفه منو شادی برگشت نگاه هایی سرشار از التماس و خواهش نگاه هایی که میگفتن : الهی قربونتون بریم الهی پیش مرگتون بشیم چقدر شما ماهین چقدر شما گلابین! (بعد هی نگاهای ما میگفتن ایشالا، خودمون میدونیم)بعد یه ۲۰ دقیقه نگاهامون با هم مکالمه میکردن! یه دفعه نخ کلام از چشم نجی پرید تو حنجرش گفت: فازی شادی خودتون که میدونید چی کار کنید. پاشید دیگه!

منو شادی : نه اصلا. عمرا.حرفشو نزن. امروز حوصله ندارم.ول کن بیخی خیرائی راس میگه نمیشه.

بروبچم ۳ ساعت ناز ما رو کشیدن بعد ما با هزار اداواطفار بلند شدیم رفتیم پیش حضرت بانو فریبا شعله ور و بعد از سلام و حمد خدای یگانه و اظهار ناراحتی و دلتنگی برای تموم شدن درسا و اندکی تملق و چاپلوسی گفتیم: فردا بچه ها میخوان مراسم رو بگیرن! اول شعله ور گفت نه نمیشه و گناه داره و از این جور حرفا...ولی یادتون نره ما دوتا یه سلاح داریم به اسم زبون اونم قده چنار که برای رسیدن به اهداف شوممون ما رو یاری میکنه!

خلاصه با هر بدبختیی بود راضی شد.فرداش جشن گرفتیم.چرپ وچرپ عکس گرفتیم! تا خرخره خوردیم! در حدخفن ناک محسوسی حال کردیم!بروبچم هی منو شادی رو بغل میکردن اهو اهو گریه میکردن منو شادیم که اصلا انگار نه انگار، خم به ابرو هم نیاوردیم!هی من میگفتم: آخـــــــیش تموم شد برید دیگه ریخت نحستون رو نمیبینم! هی شادی میگفت: ووووووووووووووی چتونه؟! انگار اومدن سر مزارم! تو این گیر و دارم خیرائی اومد و چنان غرشی کرد که موی بر اندام خصم سیخ شد!

پاورقی: منظور از خصم همون دانش آموزان بود!

بعد گفت: خانوما دوربینا بسته!دوربینا بسته! کسی عکس نگیره وگرنه حلالش نمی کنم!

اینجا بچه ها تیکه های خفنی انداختن که از گفتن معذوریم!

این خیرائیم مهربون شده بود هی لبخند ملیح میزد هی با عزیزم عزیزم با بچه ها حرف میزد این بروبچ ما هم که انگار کینه ی شتر تو دلشونه محظ رضای خدا هم که شده زبون به دهن نمی گرفتن همیجور تیکه مینداختن هی اون بنده خدا هم لبخند تحویل میداد!

مثلا میگفت: خانوما دیگه برید که از شرتون خلاص شدم....

همه با هم: ما هم از شرت خلاص شدیم!

خیرائی: دلم براتون تنگ میشه خانوما...

فرناز: نه خانوم ما مشکلی نداریم!

خیرائی: اگه اذیتتون کردم...

بهاره: خانم شما کار خودتو کردی دیگه فایده نداره ، گفته باشمااااا ممکنه بچه ها نبخشن!

خیرائی: خانوما دیگه مزاحمتون نشم...

همه با هم: خوش آمدی....خداحافظ!

چه میشه کرد دیگه؟!

مراسم مدرسه که تموم شد این خیرائی میخواست از مای بیچاره بیگاری بکشه و هرچی میز ونیمکت طبقه ی بالا بود رو کمر ما بندازه بیاره پایین! ما هم تیریپ کاماندویی در رفتیم!

جاتون خالی منو شادی و نجی رفتیم پارک خدا رو شکر بلاخره بعد از 1 ماه خلوت بود یعنی خالی از هر گونه جاندار از نوع مذکر بود! ما هم حشره کش برده بودیم که اگه خدایی ناکرده زبونم لال گوش شیطون کر روم به دیوار سوسک نری رد شد مورد عنایت قرارش بدیم!

ما هم تا تاب ها رو دیدیم مفتون شدیم....دوان دوان خودمونو رسوندیم و یه 20 دقیقه تخلیه ی احساسات کردیم بعد متوجه شدیم که آره ، خرداد ماهه هوا خیلی گرمه و الانه که مخمون دچار پدیده ای به اسم تبخیر بشه!

من: بروبچ دقت کردید. تاب آفتاب گیر نداره و دقت کردید خورشید داره به صورت عمود رو سرمون میتابه؟! و دقت کردید که چقدر گرمه؟! و دقت کردید که الانه که به درجه ی والای هلاکت برسیم؟!

شادی: آره من حواسم بوده!

نجی: کجا؟!

من: پاشید بریم دیگه! حال نمیده!

منو شادی بلند شدیم....یه دفعه نجی گفت:

نجی: من عمرا اگه بیام!

من: پاشو حال ندارم!

نجی: نامردم اگه بیام!

شادی: نجی زر نزن هوا گرمه پاشو!

نجی: هه هه گفتم که نمیام!

منو شادیم اعصابامون خراب یه دفعه شیرجه زدیم سمت نجی...من یقشو بگیر شادی دستشو بگیر...

_ : میای یا نمیای؟

_ : نمیام!

_ : میریما...

_ : برید !

از اون جایی که اگه نجی نباشه حال نمیده ما دوباره :

پاشو نجی ! د یالا دیگه !

دست آخر یه مشت ( شترق ) یه کف گرگی ( پــــــــــــــــــــووووو ق ) یه پس گردنی ( تـــــــــــــــق ) و آخرش خودتون حدس بزنید

دیگه بحثمون بالا گرفته بود! یه دفعه مهتاب پرید وسط....سلام آجیا!

من : مگه تو نیم ساعت پیش تشریفتو نبرده بودی منزل؟! ها ؟! الان باید خونه باشی....کجا بودی؟!ما رو سر کار گذاشتی؟! شادی یقه ی نجی رو بگیر تا من برم یقه ی اونو بگیرم بیارم فلکش کنیم!

شادی: نچ نچ نچ مهتااااااااااااااب!

مهتاب: نه....نه تو رو خدا بذارید اعتراف کنم!

شادی: فازی بخشنده باش...بذار بچه حرفشو بزنه بوگو مهتاب...

مهتاب: شما سه تا نامردا که از زیر دست خیرائی در رفتین . ، من اومدم برم خونه یه دفه میبینم سایه ی بال خفاش روی سرم سنگینی کرد. برگشتم میبینم خیرائیه! اومدم در برم بانو دور خیز کرد یه چن تا فن پیاده کرد . فن تیغو جا خالی دادمااااااااا ولی فن یخو که زد....نشد دیگه سر جام صامت موندم! ( مارتال کمبت به راند آخر رسیده بود !!!!!) بعد با خنده ی خبیثی اومد جلو گفت : قصد فرار کردی خانوم ؟! من : من شکر نوش جان بکنم! بعد هی سرشو میاورد پایین میگفت : چرا...

هی منم سرمو تکون میدادم میگفتم :نه . بعد هی قهقه ی شیطانی میزد میگفت: چرا . بعد هی من....

نجی: ووووووووووووی باشه بقیش!

مهتاب: نامرد فک کرده کوزت گیر آورده! یه شلاق از زیر بالش دراورد. حالا نزن کی بزن! بردم طبقه ی بالا هرچی نیمکت بود گذاشت رو کمر نازنینم آوردم پایین! حالا اومدم یه نمه تاب بازیییییییییییییییییییی بعد برم خونه!

شادی: ما میخواییم بریم! تنهایی هااااااا

نجی: نه کی گفته ؟! مهتاب بیا من فعلا هستم....

مهتابم بال بال زنان رفت نشست رو تاب جفت نجی بعد هی دوتاشون به منو شادی لبخند ملیح تحویل میدادن! ( شده بود آخره کازا بلانکا ) ما هم نشسته بودیم رونیمکت حرص میخوردیم و عرق میریختیم! خلاصه با هر فلاکتی بود این دوتا صغره ی ضعیفه رو بلند کردیم تشریف بردیم منزل. همین که رسیدیم 2 دقیقه بعدش شادی زنگ زد . صداش ناااااله انگار از ریاضت کشیده بودنش بیرون!

_ : الو . سلام فائزه...

_ : سلام چه مرگته؟! کسی مرده؟!

_ : نه بابا تو هم . همیشه منتظره خبره مرگه...

_ : ببین شادی من هِدف داشتم....این دنیا فانیه و ما نباید...

_ : فائزه باشه تو راس میگی غلط کردم! بسه ، باشه؟!

_ : باشه! . میخواستم روشنت کنم ، حالا چه مرگته؟!

_ : فائزههههههههه ، الان خودم به خودیه خود اَپرَ میشم . حوصلم سر رفته....نت وصل نمیشه این بازیه نصب نمیشه امیر حسینم نیست سربه سرش بذارم. چی کار کنیم؟! من الان میمیرم! الان میفتم دق میکنم!تو روخدا پاشو الان بریم این باشگاهه ثبت نام کنیم!

_ : شادی تو روخدا حرفی نزن به سلامت اعصاب و روانت شک کنم. الان بریم کجا ثبت نام کنیم؟! من تا غبار مدرسه از تنم پاک نشه از خونه جم نمی خورم!

_ : نه، الان که نه ! فردا بریم . در ضمن تا من بمونم غبار مدرسه از تنت پاک بشه تابستون تموم شده! فائزه از الان بگم اگه کلاس صب بود غرغر نداریم ! باید بیای نبینم بگی خوابم میادااااااااا.

خلاصه 3 ساعت ور ور کردیم. قرار شد شادی زنگ بزنه به نجی که نجی زنگ بزنه به باشگاه به باشگاه بگه : باشگاه ما میخواییم بیام کلاس ایروبیک چه جوریاست؟! بعد وقتی باشگاه به نجی گفت چه جوریاست نجی زنگ بزنه به شادی بگه شادی این جوریاست بعد شادی زنگ بزنه به من بگه فائزه اون جوریاست! آخه میدونید نجی حکم مادر و سرپرست دوم ما دوتا رو داره . ( مادر خوانده های توکیو ) اگه ما رو بذاری که یا خواب میمونیم یا انقد امروز فردا میکنیم که........

آدم که نمیشیم ، باید همیشه یه نجی بن ذی الجوشن بالا سرمون باشه که نظممون بده! خلاصه نجی زنگید و هممون فهمیدیم چه جوریاست و قرار شد نجمه سر ساعت 8 در خونه ی شادی ایناباشه بعد راس ساعت 8 و ربع در خونه ی ما باشن و نجی خانم بسیار ما رو تهدید فرمودند که اگه یک دقیقه تاخیر داشته باشیم روم به دیوار چه ها که نمی کنه! ما هم به خاطر وحشتی که از غضب نجمه داشتیم شب نخوابیدیم و تا ساعت 8 صبح از ساعت شماطه دار پاسبانی کردیم که خواب نمونه!

خوش بختانه بدون این که کسی نقص عضو داشته باشه حرکت کردیم! تو راه شروع کردیم بحث سیاسی ! بحث بالا گرفت و منو شادی روی یه مسئله به توافق نرسیده بودیم و نجی نظر چیزه دیگه ای بود! اعصابامون خراب هوا هم گرم بود همیجور راه میرفتیم با هم حرف میزدیم! تو این گیر رو دارم یه آقایی رد شد پــــــــــــــوق محکم زد به نجی ! نجی برگشت گفت : آقا حواستو بده . دوباره همون آقاهه صدا زد....ببخشید سر شریعتی کجاست؟! (میخواست بگه سر خیابون شریعتی کجاست؟!) منم حوصله نداشتم خیلی جدی برگشتم گفتم: آقا سر شریعتی به تنشه!

چیزه زیاد خنده داری نگفتم! ولی این یارو دچار غش شد داشت هلاک میشد یه جوری میخندید ما مونده بودیم چشه! شادیم به خنده ی این یارو خندش گرفته بود افتاده بود رو ویبره. هی یه صداهایی از خودش بروز میداد من میگفتم الانه که منفجر بشه! نجیم برگشت درگوش شادی گفت: این اینجوریه یا خودشو اینجوری گرفته!

دیگه طفلکی شادی سرخ شده بود ، نفس کم آورده بود سرشو کرد اونور دوسه تا نفس عمیق کشید! بعد گفت بریم دیگه خیلی دیره! راه افتادیم کمی رفتیم جلو دوباره این یارو اومد حالا که فهمیدم سر شریعتی به تنشه ، بیاید براتون جوک تعریف کنم!

داشت شروع میکرد به چرت و پرت گویی! ما هم عصب شدیم! من رفتم یه دو سه تا غرش از خودم بروز دادم بعد یه سیلی زدم تو شکمش! دولا شد بعد شادی یکی زد پس کله ش بعد دوتایی پرتش کردیم اونور و فریاد شادی سر دادیم!

یه دفعه نمی دونم نجی چش شد پرید وسط هی جلو عقب میپرید دستاشم مشت کرده بود هی میگفت بیا جلو ، بیا جلو اگه مردی بیا تا اَپر ت کنم! (خودتون حساب کنید : نت قطع + هوا گرم + بی خوابی = روانی ( اثر آلفرد هیچکاک ) )

شادی: نجی خوبی؟! طفلک به سوی پروردگار منان شتافت!

نجی: اِ.....ایولا بابا . وایسین ازتون عکس بگیرم!

ما هم مثه این شکارچیا که خرس گرفتن بالا سر جنازش ایستادیم لبخندی نشئت گرفته از ملاحت و رضایت زدیم با فیگورای ابداعی عکس گرفتیم و دادیم روزنامه چاپ کنه! آخه شهر ما یه روزنامه محلی واسه معرفی مردان آهنین هفته داره !!!!!! (زیاد جدی نگیرید قرار بود این کارا رو بکنیم!)

خلاصه رسیدیم باشگاه!..... خدایا همجور صدایی از توش میومد الا آدمیزاد به طور مثال اَیَ ، اووووووووو ، هیهَ ، اَدَ ، شَق ، بچه مثه آدم برو وگرنه سلاخیت میکنمااااااااا ، خانوم اون کله را بزار دم در اصغر ورداره بره !!!!!! اون سیرابی من چی شد ؟؟؟؟؟؟؟ دست آخر فریاد بر آمد : خـُـــــــــــــــــشک !

از صدا ها گوش پوشی کردیم رفتیم داخل واسه ثبت نام خدا رو شکر مدیرش یه خانم مهربون خوش صدا ، آرام ، با شعور ، فهمیده ، محترم ، سنگین ، خلاصه به قول بی بی هم جمال داشت هم کمال این دقیقا ترجمه فارسی اینه که همیشه می گه : ( قسیم و وسیم جسیم و نسیم ) سعی در خوندن این عبارت نکنید مال اکابره زمان مرحوم قاجره اوله ( یه ماشالا واسه عمر بی بی!!!!!!) فقط حیف که متاهل بود وگرنه آمارشو واسه داداشم درمیاوردم!

بعد ثبت نام اومدیم تشریف فرما بشیم به سمت منزل میبینیم یک عدد دوشیزه ی مکرمه به سمت ما میان از جمالات نگم که هزاران ماشالا منو و نجمه و شادی و مهتاب و خیرائی و دو سه نفر از بانوان بدن ساز کشور جفت هم می ایستادیم (شاید) نصفش میشدیم! از در به صورت مستقیم که رد نمی شدن یا به صورت کج یا کاملا یه وری اونم (شاید) یعنی فقط امکان اومدن داشت برگشتی وجود نداشت! سبیل هم که توصیفی نداره چون به درجه ی اعلای فرنگیسی رسیده بودن !صداشونم هزار ماشالا حنجره ی انسان رو با حنجره ی شیر بنگال ترکیب کن! فقط یه دستمال یزدی و یه زنجیر کم داشتن که بشن از جماعت لوطی و کسبه ی بازار! . باد هنگامه کرده بود . زمین بر آسمان مشت می کوبید . جنگل ترسناک تر از همیشه شده بود .کوزت آخرین امیدش را از دست داده بود . سایه مردی درشت اندام بر ظریف پیکر کوزت سنگینی می کرد .( تلخیص از ویکتور هوگو )

ما روکه دید اومد یه نیم نگاهی به تک تکمون انداخت بعد عرق روی صورتشو با کف دستش پاک کرد بعد قشنگ دستشو گذاشت رو شونه ی نجمه در اون لحظه مطمئن بودم الانه که نجمه یا خودشو بکشه یا این خانم رو له کنه آخه یه نمه وسواسیه! دستشو با دستمال کاغذیی به اسم نجی خانوم پاک کرد بعد گفت :

خدا قوت - رخصت هست

ما هم با هم گفتیم : فرصت پهلوون

_ : ثبت نام کردید؟!

_ : بله با اجازتون...

_ : خوبه! نفستون رو میبرم! (بعد یه خنده ی خبیث!)

_ : بله لطف دارین!

بعد دوباره نگامون کرد ، سر تا پامون رو برانداز کرد! یه نیم نگاه خطری بهمون کرد و سرشو اورد جلو گفت :

_ : دخترای خوشگلی هستید! مواظب خودتون باشید! (بعد دوباره خنده ای زیبا سر داد!)جونم واستون بگه که : یه آشنا دارم توی wwe منتظره چند تا ابر پهلوونه واسه نمایندگی ایروون ( شاید بعضی ها ندونند که منظورمون سوپر لیگ کشتی کجه ) دیگه این بار تو کیج باید پوز آندر تیکر رو به خاک بمالونیم . دست کم جان سینا رو لگد مال کنیم !

دیگه اینو که گفت نجی افتاد رو ویبره شادیم دست منو گرفته بود طفلک دستاش یخ کرد منم به حالت بهت زده ها بدون این که پلک بزنم سرتایید پایین می آوردم و میگفتم : بله! مرسی ، لطف دارید! چشم!

نمی دونید.....به خدا فشار شب اول قبر رو تجربه کردیم! تازه نمی دونید میخواست بره برگشت به طور کاملا دوستانه یکی دو تا خوابوند تو صورتم، به اون آسمونی که تیره شد به اون خورشیدی که سیاه شد به اون زمینی که لرزید به اون فریادی که آخرین سامورایی سر داد به اون شلاقایی که مهتاب خورد به اون خونی که تو راه ریختیم تا الان که دارم اینو مینویسم صورتم کبوده اصلا نصفش نیست! داره همینطور ازش خون به صورت فواره سرازیر میشه! ( شود کوه آهن چو دریای آب اگر بشنود نام.....سیاه) شرمنده به دلایل امنیتی از بردن نام افراسیاب داستان معذور شدیم . هکذا دیگه دکترا قطع امید کرده دیگه فازی تموم! فاتح مع صلواااااااااااااااات(همه با هم!) اللهم صلی علی پــ و آل پـــ (اینجور صلوات فرستادن فلسفه داره و باز من هِدَف داشتم! شاید بعدا براتون تعریف کردم!)

قبلا از همه دوستان التماس دعا داشته و وانتظار ختم ام النیجیب از کلیه خواهران و برادران بلاگفایی دارم!

تو راه برگشتن فشارامون افتاده بود هی نجی برمیگشت عقبو نگا میکرد میگفت این یارو نیاد گازمون بگیره!

شادی تیک گرفته بود . گیر کرده بود سر آندر تیکر . همش نام برادر کج بازمون رو تکرار می کرد!

گفتیم بریم یه آبمیوه ای چیزی بکوفتیم حالمون بهتر بشه! بعد به یاد دوران شیرین تحصیلمون افتادیم! (نه که حالا فارغ التحصیلیم! به هر حال هرچی باشه سیکل اول داریم دیگه!)

گفتیم بریم از مریم خانوم فروشنده ی جفت مدرسه مون بخریم...(خیلی زن مهربونیه همیشه ازش خرید میکنیم دیگه تقریبا باهامون رفیقه!)خوب رفتیم و با استقبال باشکوه مریم خانوم روبه رو شدیم و همیجور در سیل تشویق و تحسین و ماشالا ماشالا ی مریم خانوم غرق شدیم!نمی دونم بی بی رو از کجا میشناخت یه عالمه حالشو پرسید و سلام رسوند! (این بی بی ما رو هم همه میشناسن!) موندیم پیش مریم خانومو آبمیوه هامونو خوردیم و چشممون به جمال روی چیپس و پفک آشنا شد! بعد هی شادی : مریم خانوم یه دونه اسنک بده . نجی: اونا چندن؟! من: ازاون ترشکا نیاوردین؟!

دیگه ما مشغول جمع آوری زباله بودیم که یه دفعه یه آقایی از اون هیکلیا که از در رد نمی شه موهاش سیخ شده تو سرش با صدایی غرش گون وارد شد ما میخ کوب شدیم سر جامون آقاهه اومد خیلی بلند و جدی داد زد :

_ : سام ملیکم حاج خانوم!

_ : علیکم بفرما!

بعد آدامسشو دو دور چرخوند تو دهنش یه تابی به تسبیحش داد !

من گفتم الانه که بگه میخوام مغازه رو بردارم ببرم! میخواد تهدیدی چیزی کنه گفتم خوبه ما پیش مریم خانومیم نترسه!

بعد یارو خیلی جدی و با افتخار گفت:

_ : یه دوتا آدامس خرسی رد کن بیاد!

دیگه من موجود نبودم! شادیم غش کرده بود ! نجمه هم مقنعشو گرفته بود تو صورتش! مریم خانومم جلو خودش گرفته بود! بعد آقاهه پرید وسط گفت :

_ : نفهمیدم چی شد؟! چرا میخندید؟!

منم واسه این که ضایع نشه اومدم آبرو داری کنم یه چیزی بگم، زدم ضایع تر کردم! (وای یه چرتی گفتم. خدایا خودمم موندم چه جوری به ذهنم رسید! کاش بودید داشتیم میپوکیدیم دیگه از مریم خانم خدافظی کردیم در رفتیم تا خونه داشتیم از فرط خنده سینه خیز میرفتیم!) اومدیم خونه واسه اهل البیت تعریف کردیم ! تا دو سه روز سوژه خند شده بود! هی داداشم میگفت : من تو خلقت شما سه تا بوووووووووووق موندم به خدا! یعنی با وجود شما سه مونگول بازم (( تبارک الله احسن الخالقین؟! )) من که شک دارم!!

ببخشید دیگه ، فک کنم زیادی خیلی شد ! هنوز خیلی ماجرا مونده که نگفتم ولی خوب دلم نمی خواد لب کسی به دشنام باز بشه پس با اجازتون

فعلا باااااااااااااای

یه چیزی الان یادم اومد! این عکسی که گذاشتم اصلا هیچ ربطی به موضوع نداره همیجوری فلبداهه گذاشتمش که دیگه جماعت تو کامنتا ی خصوصی نفرمایند وبمون عکس نداره! ها راستی اگه کسی کامنت خصوصی بذاره میکشمش! به خدا آمارمون اومده پایین!

شادی: روز مادرو به همه مادرای دنیا مخصوصاْ مامانی عزیز خودم که خیلی برام زحمت کشیده تبریک میگم!

دوستت دارم مامان گلم

فائزه: مامان جان روزت مبارک

خیلی چاکریم مامی جان یا به عبارتی:

دوست دارم

تنها در خانه

shadi — Sat, 23 May 2009 20:04:18 GMT

سلااااااااااام بر رفقای گراااااااااام!!!

حال و احوالتون خوبه؟! اشکال نداره اگه خوب نیست تا آخر آپ ما خوب میشه... فقط شرمنده یه کوچولو طولانیه!!!

ولله براتون بگم چندروز پیش طبق معمول مست و خرامان از سر جلسه ی امتحان پاشدیم بیایم. (بس که گل کاشتیم تو ورقه امتحانی!) ما به طور معمول تقریباً 1ساعت تو مدرسه میشینیم تا دیگه مسئولین محترم به زور بیرونمون کنن!بالاخره طرفای ساعت 10 عزم رفتن نمودیم و هرکدوم از بچه ها راه خودشو رفت و من و فائزه هم وقتی رسیدیم سر نبش اونا دیگه از هم دل نمی کندیم! (!!!!!!!!!!!!!) دو تا ستون هست اون جا... اسم دارن! یعنی رو یکی شون نوشته آقا امین، رو یکی شون نوشته آقا مجید! بعد من هی به فازی میگم تا ستون آقا مجید باهام بیا... دوباره تا ستون آقا امین باهاش برمیگردم... خلاصه ما همیشه یه 20 دیقه ای اونجا وقت تلف می کنیم و از این ستون به ستون میریم بلکه فرجی بشه!!!!!!

خلاصه پس از اسگول بازی های همیشگی، مثل هرروز آخرش با دعوا از فائزه جدا شدم و همین که رسیدم خونه مادر عزیزم قبل از اینکه من کلید و تو قفل بچرخونم درو باز کرد. با اخم های در هم فرو رفته: شادی چرا اینقد دیر کردی؟!

- مامان جان درسته دیره ولی من همیشه این موقع میام! بعدم سلام!

- همیشه این موقع میای ولی دوستاتم تا همون موقع باهاتن! علیک سلام!

- خو حالا هم دوستام باهام بودن دیگـــــــــه!

- پس چرا فائزه از خونشون زنگ زد؟!

- اِ... من دو دیقه پیش از فائزه جدا شدم!

- خب اونم دو دیقه پیش زنگ زد!

- سرعت عملشو عشقـــــــــــــــــــه!

- شادی چه طرز صحبت کردنه؟!

- حالا مادر من این دو دیقه رو تو راه بودم... من که مثه زن خفاشی عزیزمون نیستم تا خونه رو پرواز کنم! یه زمانی باید بگذره تا برسم!ok?!حالا چه مرگش بود این فائزه میت؟!

- نمیدونم ولی گفت حتماً زنگ بزنی بهش... نگرانم بود انگار!!!!

منم عین این رفقای بامرام پرواز کردم طرف تل!!!

فائزه با آبغوره: سلااااااام...

- سلام... چته؟!

- شاااااااااااااااااااااااااااادی

- زهر مار... مگه سر باغی اینجوری داد می زنی! چه مرگته؟!

- مـُرد!

- کی؟!

- مُــــــــــــــرد!

- کی مرد؟!

- نمیشناسمش ولی هرکی بود به رحمت ایزدی پیوست!...شادیه روحش بفرست صلواااااااااات

- فائزه سرکارم گذاشتی؟!

- نه به خدا! ببین بذار بگم واست دقیقاً چه اتفاقی افتاد! من اومدم خونه دیدم هیچ کی نیس! هی صدا زدم ماماااااااااان... کسی نجوابید! هی صدا زدم ماماااااااااان... کسی نجوابید! هی صدا زدم ماماااااااااان... کسی نجوابید! بازم هی صدا زدم ماماااااااااان... کسی نجوابید! بعد دوباره....

- مرگ! باشه فهمیدم هی صدا زدی مامااااااااااااان کسی نجوابید... بقیش!

- بعد رفتم سر جای همیشگی!

- یعنی کجا؟!

- یعنی سر یخچال!

- خب؟!

- قربون مامیم برم میدونه من اول از همه کجا میرم... برام رو در یخچال یادداشت گذاشته بود! نوشته بود:"فائزه جان... پسر آقای فلانی فوت شده... ما برای تسلیت رفتیم اهواز... تا شب کسی خونه نیست... به بی بی گفتیم بیاد پیشت! مواظب خودت باش... خداحافظ...!

- خب خدا رحمتش کنه! من چیکار کنم؟!

- بیا پیشم دیگه!!!!!!!!!!!!!!!!

- بیام پیشت چیکار کنم؟!

- تنهام دیگه!

- فائزه... این چه حرفیه؟! استغفرالله!!!!!!

- شادی مونگول نشو...من تنهایی تو خونه چیکار کنم؟!سر به سر کی بذارم؟!

- مگه تو سه تا داداش رعنا نداری؟!

- خو یکیشون دانشگاس، تبریزه... یکیشون دانشگاس بعدم آموزشگاس تا شب نمیاد... اون یکی کلاس نداشت هم ورداشتن بردن اهواز باخودشون!

- مگه بی بی نمیاد پیشت؟!

- خو بی بی پیرزنه من نوجوونم! چیکار کنم در جوار بی بی؟!

- حالا میخوای اینو به بی بی بگم حکم تیرت درآد؟!

- نه جان من شادی... اعدامم میکنه اگه بفهمه!

- تو اگه تونستی مامان منو راضی کنی من با سر میام!

- گوشیو بده بهش تا راضیش کنم!

- نه بذار اول استارت و بزنم خودم...

- خب... پس 5مین دیگه میزنگم!

- نه عزیزم مامان من تو این موارد رو به فرسودگی میره! با 5مین کارش راه نمیفته! خودم میزنگم!

- باشه پس فعلاً!

منم اوضاع جوی خونه رو سنجیدم و رفتم جلووووو:

- مامااااااااااان

- بله؟!

- ماماااااااااااان جووووووون؟!

- باز چی میخوای؟!

- مامان فائزه تو خونه تنهاس میخواد برم پیشش!

- لازم نکرده...تو فردا امتحان داری...بدون فرجه! می شینی درستو میخونی!

- مامااااااان... امتحان انشا و نگارش دارم!!! 6تا نگارش بیشتر نیست هر کدوم 4-5سوال... تو یه ربع سه دور میزنمش!

- خب انشا تمرین کن!

- مامااااااااان... کارم به جایی رسیده که باید بشینم انشا تمرین کنم؟! من... شادی... مقام استانی تو نویسندگی... دیروز پلاک طلا جایزه گرفتم... (معمولاً به این جاها که می رسم مامی نرم میشه!)

- خب حالا تو بری چه فرقی به حال فائزه میکنه؟!

- آخه بچه س ممکنه خونه رو آتیش بزنه یا سقفو خراب کنه رو سر خودش... من میرم اونجا با هم درسم بخونیم!

- تو خودت اونجا خونه رو آتیش نزنی خوبه!

- ماماااااااااااان...

- باشه... ناهار بدم ببری؟!

- مامااااااااااان... توهین می کنی؟! دو به ظاهر کدبانو تو یه خونه خودشون غذا درست میکنن!

- شماهااااااااا؟! باشه... برو... مواظب خودت باش!

- دمت جیــــــــــــــــز مامان خودم!!!!!

- شادی اینجوری صحبت نکن!

خلاصه داداشی منو رسوند در خونه ی فائزه اینا و گفت:" شب میام جنازتو تحویل بگیرم!"

فائزه با پررویی: من کفنشم میکنم!

داداش منم غشید از خنده و گازشو گرفت رفت!!!!!!!

در ابتدای ورود کلی ایویل و دینر داش بازی کردیم... بعدش طرفای ساعت 12:

- فائزه من دارم ضعف می کنم!!!!!! مامانت غذایی چیزی نذاشته!

- چرا گذاشته... فقط نمیدونم بی بی چرا نیومد؟!

رفت زنگید به بی بی اونم گفت میخواد بره روضه و چند ساعت دیگه میاد! من تا یادم بوده این بی بی همیشه روضه بوده...همیشه هم یه روضه ای جور بوده بره!

خلاصه ما رفتیم غذا رو داغ کنیم که بخوریم! ماکارونی بود...خوب گذاشتیم تو ماهیتابه و رفتیم پای کامی تا داغ شه! خدا این سازنده ی دینر داش و ایویل لعنت کنه... هم رو سیستم من هم فائزه فقط تا 46levelجلو رفتیم. دیگه سرگرم شدیم با این دینر داش یه نیم ساعتی و... بــــــــــــــله... موقعی فهمیدیم غذا جزغاله شده که احساس گرسنگی کردیم!!!!!!!!!!! من گفتم خوب این که حروم شد... ولی بازم تو یخچال هست بذار دوباره داغ کنیـــــــم!!!

باز این افکار شیطانی هجوم اوردن طرف مغز فائزه:"شادی تو خجالت نمی کشی؟! ما... دو دختر 15 ساله...

من: 14 ساله!!!!!!!!!!!!!!!!!!!

فائزه: خوب حالا... در کل نوجواااااان... خودمون نباید از پس یه غذا درست کردن بربیایم؟!یعنی حاشا به غیرتمون!

من: فائزه کوتااااه بیا... این کارا به ما نیومـــــــــــــــده!!!!!

فائزه: نه بیا خودمون یه چیزی درس کنیم دیگه...!

حالا فک کنین منو فائزه بخوایم غذا درس کنیم... بالاخره تجربه باید از یه جایی شروع شه دیگه!!!!!!

اول که فائزه عین آدمای بوووووووووووق هی مانور میداد با تخم مرغا... تا آخرش زد شیکوندشون رو قالی!!!

من: فائزه به ذهنتم خطور نکنه که من دست بزنم به این تخم مرغه!!!

فائزه: نه نمی خواد....نگا....خودش جذب شد!!!

خلاصه همینجوری موند گوشه ی هال!

بعد ما سوسیس و سیب زمینی و کالباس و گوجه و تخم مرغ قاطی هم کردیم...

فائزه: شادی بیا گوشتم بریزیم توش بعد میشه یه چیزی تو مایه های ، بریونی و سوسیس هندی!!!!!

من: فائزه ما اینکاره نیستیم!!!!

فائزه: بیخی گوشت دربیار!!!

من: مــــــــــــــن؟؟؟؟؟؟!!!!! من به گوشت خام دست بزنم؟! به همین خیال باش!

خلاصه بعد کلی کلنجار با هزارتا دستکش و پلاستیک دراوردم این گوشتا رو... فائزه هم قاطی کرد باهاش و هر چی ادویه تو خونه بود قاطیش کرد و تا من حواسم نبود پیاز و فلفل دلمه ای(که من دوس ندارم!) ریخت توش و از همون استانبولیه هم قاطیش داغ کرد و در آخر............

من یکی که حاضر نبودم ازش بخورم...(خواستم عکس بگیرم ازش بذارم تو وب که فائزه نذاشت گفت جماعت میخندن بهمون!) اینجا یاد اون غذاهای ابداعی مرد مرده عزیـــز افتادم و فک کردم اگه مثلاً امیرحسین اینجا بود چی میشد؟؟؟!!!!

خلاااااااااصه در همین مــــوقع ها بود که سرو کله ی بی بی جان پیدا شــــــد!!!

اول که وضع آشفته ی خونه رو دید لبخندی بر لب آورد و فرمود: میدونستم از شما دوتا هیچ کاری برنمیاد!!!! (بی بی جان ممنونیم واقعاً از این همه اظهار لطف!)

بعد دید همه ی مواد غذایی رو حروم کردیم رفت در حیاط و باز کرد یهو داد زد:

علــــــــی... بیا اینجا ببینم!!!!

بعد یه پسر 10-12ساله ای دوان دوان اومد تقریباً خبردار ایستاد: بله بی بی!

بی بی: بدو برو از این سوپره سوسیس بخر...

کیف پولشم داد بهش و خلاصه برامون یه سوسیس هندیه خووووووشمزه درس کرد! بعد رفت یه چرت بخوابه و منو فائزه هم مثلاً درس بخونیم!!!!!!

من چند شب پشت سر هم ساعت 3خوابیده بودم و 6بیدار شده بودم!(ساعت خواب عادیه من اینجوریه!) بعد وقعاً خوابم میومد... اصلاً سطرای کتابو باهم قاطی میکردم و کار به جایی رسیده بود که یه خط و ده بار میخوندم، ولی هیـــــــچی نمی فهمیدم!

فائزه هم زده بود به فاز چرت و پرت گویی... بلند بلند درس میخوند و یه دفعه لهجه شو میزد به ترکی...(یه سال تبریز زندگی کرده هاااااااااا...) بعد یه دفعه صداشو شبیه این گوینده ی راز بقامی کرد...بیهو کتابو پرت میکرد اون سر اتاق بعد خودش به کتاب میگفت: نـــــــــــــــــــه... نـــــــــــــــــرو...! کجا میری؟! اگه تو بری من چه جوری درس بخونم؟؟؟؟؟!!!!

من از یه طرف به حرکات فائزه خندم گرفته بود از یه طرف خوابم میومد شدیــــــد... یعنی واقعاً چشام داشت می سوخت!

دیگه تا من میرفتم تو چرت فائزه کتاب پرت می کرد!!!! یه ربعی به همین منوال گذشت که دیگه دادم دراومد: فائزه پا میشم میرم بالا بخوابم... به خدا طرفم اومدی نیومدیاااااااا...!

فائزه: یعنی چی؟! شادی؟! برا چی بیام طرفت؟! تو منو اینجوری شناختی؟! شادی...

منم دیگه واقعاً اعصابم به هم ریخته بود حوصله مسخره بازیای فائزو نداشتم پا شدم رفتم بالا رو کاناپه... تازه چشام گرررم شده بود که احساس کردم زلزله اومده... بعد متوجه شدم که فائزه س داره منو تکون میده: شادی... شادی... پاشو دیگه... بسه هرچقد خوابیدی...

نیگا ساعت کردم دیدم همش بیست دیقه گذشته!!!!!!!!

یه چهار تا فحش به فائزه دادم و رفتیم تو حیاط تا درس بخونیم... آبنبات چوبی من از دستم افتاد رو سکو! (اِ... خو چیه مگه؟! من آبنبات چوبی خیلی دوس دارم... اونم از نوع ترشش!) سکو تمیز بود ولی پا شدم بشورمش... که یهو یه فکر شیطانی حمله کرد به مغزم!!!!! منم یه لحظه معطل نکردم شیلنگو مستقیم گرفتم طرف فائزه!!!

اونم رفت شیلنگ اون ور حیاط و برداشت و حالا من اونو خیس کن... اون منو خیس کن!!! دیگه شده بودیم شبیه دوتا موش آب کشیده و صدای جیغ جیغ مون کل خونه رو ورداشته بود......... که ناگهان بی بی در آستانه ی در ظاهر شد!!!!

بی بی: دیگه وقت شوهر دادنتون شده هنوز عین بچه ها میدویین دنبال هم آب بازی می کنین؟؟؟؟؟؟؟!!!!!! اونم از غذا درست کردنتون بود... من که میدونم آخرش شما دوتا می ترشین میفتین رو دست مااااااا...!

من و فازی : اِ......... بی بی؟؟؟؟؟!!!!!

بی بی: ساکت... بدویین لباساتونو عوض کنین ببینم...!

من و فائز عین آدمای نادم راه افتادیم طرف اتاق که یهو بی بی با یه حرکت رفلکسی شلنگو گرفت طرف ما و دوباره خیس آب شدیــــــــــــم...!

خلاصه من لباسای فائز و پوشیدم!!!! فائزه اصلاً چاق نیستاااا... ولی هیکل من نصفشه... قدّم دقیقا یک سانتی متر بلندتره ولی دوبرابرش لاغرم!!!! خلاصه اینکه لباساش گریه میکردن تو تنم!!!!!!!

بعدشم مامی فائزه زنگید ببینه زنده ایم یانه؟! ما هم همین که میخواستیم درس بخونیم یا یکی از بروبچ میزنگید... یا اس میداد... یا توپ علی و مسیحا میفتاد تو حیاط...(علی و مسیحا دو طفل صغیر حدوداً6-7ساله ن روز257254528بار توپشون میفته تو حیاط فائزه اینا... بعد به بهانه ی توپ برداشتن کل خونه رو زیرو رو می کنن و میرن!هی منو فازیم سربه سرشون میذاشتیم!)یا دلمون یه چیز خوردنی می خواست همین علی و مسیحا رو می فرستادیم برامون چیز میز بخرن...(جوجه فسقلیای باج گیر هر دفعه واسه خودشونم بستنی می گرفتن!!!!!) خلاصه یک کلام... هرکاری کردیم جز درس خوندن!!!!!

طرفای 6بعد از ظهر بی بی رو کشوندیم بیرون که دلمون تو خونه پوسید و مردیم از بس درس بخونیم و در و دیوار و نیگا کنیم و این حرفااا... بی بی هم که دلسووووووز!!!

یه پارک اون نزدیکیا هست رفتیم اونجا... داشتیم راه می رفتیم هنوز که دوتا پسر از کنارمون گذشتن یکیشون پروند: چطورین خانوم خوشگلا؟!

بی بی خیلی ناگهانی گفت: خوب بودن تورو دیدن حالشون بد شد!!!

دیگه بی بی که اینو گفت منو فائزه از یه طرف اون پسرا از یه طرف غش کرده بودیم! فائزه که از فشار خنده بنفش شده بود...!

یه کم دیگه که جلو رفتیم یه پسره رو ماتـــــــور با سرعت کم از کنارمون گذشت گفت: اِ... فائزه!

من یه نگاه مشکوک به فائزه کردم: فائزه کی بود؟!

- به خدا اگه بدونم...

- اِ... پس رو پیشونیت نوشته بود فائزه؟!

- به خدا چه میدونم کی بود؟! کاش بی بی نشنیده باشه!

که بی بی خودش از جلو گفت(بی بی یه متری جلو تر از ما راه میرفت): شنیدم!

تقریباً دو مین بعد بی بی به من گفت بیا اینجا...

رفتم جلو: بله بی بی؟!

بی بی: اون دختره رو میبینی رو نیمکت سبــــزه نشسته؟! الان دوستش صــداش کرد فائزه... لازم نیست به نوه ی من شک کنی!!!!!!

من: چشم!!!!!

فائزه:

منو فائزه مثل اطفال دو الی سه ساله رو تاب حرکات اکروباتیک انجام میدادیم!

خلاصه کلی بعد تو راه برگشتن از در یه خونه ای داشتیم می گذشتیم...

بی بی: ای واااااااااای... دیدی یادم رفت؟!

- - : چــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــی؟!

بی بی: روضه ی خانم (.....) بود... چقد سفارش کرد که برم!!!!!! بیاین بریم تو تا تموم نشده!!!!!

- - : نه بی بی جان... فدات شم شما خودت برو... ما میریم خونه!!!

خلاصه بی بی باز رفت روضه و من و فائزه تو راه برگشتن یه خروار هله هوله خریدیم و رفتیم خونـــــــــه! باز کلی سیمز بازی کردیم تا بی بی بیاد!

بعد از غروب بی بی اومد که برامون شام درست کرد...(ماکارونی!) منم هرچی خواستم برم خونه نذاشتن!

تا اینکه داداش فائزه اومد خونه و منم خواستم برگردم دیگه... (طرفای ساعت 9ونیم اینا بود...) که بی بی فائزه و داداششو فرستاد باهام که برسوننم!

دم درخونه داداش فائزه: خوب حالا کجا بریم؟!

من: قرار بود بریم خونمون دیگه... نه؟!

فائزه: شادی! شیرین میزنیااااااا واقعاً انتظار داری پاشیم بریم خونه الان؟!

من: پس کجا بریم؟؟؟؟؟؟؟!!!!!!!!!!!!!

یه چندتا خنده ی شیطانی تحویلم دادنو........

خلاصه رفتیم گشتیدیم و بستنـــــــــــــــــــی خوردیم و... ساعت حدود 11بود که رسیدم خونه دیگه!!!!!!

همین که رفتم خونه امیرحسین هجوم اورد طرفم و هی کله پاچه بازی کله پاچه بازی کرد! آخرشم مجبور شدم یه ساعت تمام با بچه کله پاچه بازی کنم! (شما بلد نیستین بازی ابداعی من و امیرحسینه!)

دیگه ساعت 12تا 12و نیم میان خواب و بیداری نگارشارو خوندم و بعد بیهوش شدم... اینقدم خوابم میومد یادم رفته بود Alarmگوشیو تنظیم کنم که خدا رفتگان نجمه رو که همیشه صبحا به من میس میزنه بیامرزد! (نجمه در اینگونه موارد حکم مادر دوم منو داره!)

خلاصه فرداش تو مدرسه منو فائزه هنوز در شُک حاصل از اتفاقات دیروزی بودیم و بچـه ها تازه داشتن در شُک این فرو می رفتن که ما دوتا چه مون شده؟!

اینم عاقبت تنها گذاشتن دو طفل صغیر در خانه!!!!!!!

برو بچ عزیـــــــــــــــز ببخشید اگه طولانی شد... همینشم کلی از سروتهش زدم تا شده این!

شادی: ملت فهیم بلاگر... اول سعی کنین ما رو نکشین بعدم برین لینکا رو دوباره بکنین سلامم را تو پاسخ گوی!!!

شادی: امروز ۵خرداد آخرین امتحانم دادیم و تموم شد... چقد زود گذشت امسال...! زود تر از همیشه... حالا همچین سال خوبی هم نبود... همه ی امتحانات و خوب دادم به جز تاریخ... که واقعاْ اگه اون خوب میدادم باعث تعجب بووووووود...!

شادی:الان جز معدود وقتاییه که واقعاْ خوشحاااااااااالم!

فائزه: از کی تا حالا؟!

از وقتی که......

یه دفعه فک نکنید من میدونمااااااااااا ، نه اصلا .

نه من میدونم نه نجمه!

یه وقت فکر بد نکنید ، ما نمیدونیم!

!بازهم جیگر می آید

0641arsheh — Sat, 09 May 2009 13:57:18 GMT

سام ملیکممممممممممممممممممممممم...

احوالااااااااااااااات؟!

خوبییییییییییییییین؟!

اگه خوب نیستین ایشالا به برکت امتحانای نحس سر فرم بیاین...

خوب دیگه بسه.....حوصله ی مقدمه چینی ندارم،!!!

امشب حسابی سرخوشم.(نه که هیچوقت نیستم!!!)امشب شب... خیلی ، خیلی در حد خفن ناااااااااااک محسوسی مهمیه...

میدونید چی شده ؟!

امشب دوباره عرش خدا به میلرزه...

بابا آی کیو هنوز نگرفتی ؟!

بذار اینجوری بگم...امشب...در این شب مبارک...در این هوای خوش بهاری...یه نی نی جیگر پا به عرصه ی هستی نهـــــــــــــــــــــــــــــــــاده...

آره دیگه وقتی این نی نی خوشمل (ناز جیگر هلو اصلا الهی قربونش برین!!!) میااااااااااد مملکت یه نمه سرخوشه...یعنی جماعت و ملت یه نمه فاز عوض میکنن میزنن سرخوش بازار...واس خاطر همین اسم این جیگر طلای بلا میشه...

میشههههههههههههههههههههههه.........

اسمش میشه...

*شادی*

بابا ملت بیکار...جماعت خواب...مردم چرتی...هنوز نفهمیدید چرا سرخوشم ؟! (بابا بنازم مختو!!!) امروز تولد شادی جونمههههههههه...

یــــــــــــــــــــوووووووووو هـــــــــــــــــــــــــووووووووووو هـــــــــــــــورااااااااااااااااااا

الان در حال حاضر بنده به حالت کله ملق تو خونه دارم میرم و میام...همیجور رو صندلی دارم بالا و پایین میپرم...خیلی حرفا هاااااااا شما نمیدونید(شاید میدونید و خودتونو زدید به حالت پت و متی!!!!)

خلاصه کنم این جیگر آسمانی اون موقع که فنگل بچه بــــــــــــــــود...یه روز که داداشش میخواسته بره بیرون چشمش میخوره به ماتـــــــــــــــــور بعد همون موقع در جا ییهو طی یه حرکت رفلکسی از جا بلند میشه (اینجا به صورت تصویر آهسته!) دوان دوان میره (ها چته؟!این بشر از دوماهگی دوی مارتن داده!!!تازه از بدو تولدم حرف میزده...همه با هم صلـــــــــــــــوات)بعد یه تک چرخ میزنه داداششو از رو موتور میندازه یه کلاه گاوچرونیم میذاره رو سرش بعد طناب رو دور سرش میچرخونه در خونه رو باز میکنه میره بیرون...خلاصه همیجور که داشته میرفته یه چن تا قرتیه غول تشن میان محاصرش میکنن میریزن سرش...بعد همو موقع شادی بلند میشه سرپا رو ماتور می ایسته داد میزنه آآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآی نفس کش بعد یه کله میزنه اولی رو پرت میکنه اونور دومی میاد یه کف گرگی میزنه...بعد اون نامردای از خدا بی خبره بـــــــــــــــــــــــــــــــوق(به علت رعایت مسائل اخلاقی از بیان معذوریم!!!) میفهمن تک نفری شادی رو حریف نیستن همشون با هم حمله میکنن...

اتفاقا اون روز منم از خونه زده بودم بیرون رفته بودم دنبال نجی و مهتاب باهم بریم ولگردی(ها؟ چته ؟ شغل از این مبارک ترررررررررر؟!) همیجور که داشتیم صفا میکردیم ییهو نجی گفت : تو نمیری فریاد مدد خواهی اومد...مهتابم گفت بریم ببینیم چه خبره بعد گازشو گرفتیم یه دوتا تک چرخ زدیم یه چن تا حرکت آکروباتیک از خودمون بروز دادیم تا رسیدیم به محل حادثه...داداش سرتو درد نیارم...همین که دیدیم اوضاع خفن ناک خرابه به مهتاب گفتم : مهتاب بپر سر اون ماتور کمک کن نجی تو هم برو...(هممون ۲ ماهه بودیم هاااااااااااا)

مهتاب رفت داد زد : هووووووووووووووی یارو نبینم با جغل جماعت در بیفتی بعد یه چرخی تو هوا زد بعد با پاش یه لگد زد به یارو پرت شد اونور...نجی ام یه چند تا پشتک و پرش زد یه ۷.۸.۱۰ نفری رو خلاص کرد ولی خداییش خیلی بودن دیدم فایده نداره...نزدیک موتور شدم قفلش کردم به ماتور شادی خودم پریدم هوا یه ۲۰ دقیقه تو هوا بودم پریدم یکیشونو حواله کردم اون دنیا...بعد یه کلت دسته نقره ای مشت از تو پوشکم دراوردم و...تق،تق،تق...چن تا تیر هوایی زدم و ملت رو دچار فرار کردم!

آره دیگه اونجوری شد که منو شادی تقریبا از ۲ ماهگی با هم دوست شدیم و از اونجاییی که هردومون جیگر بودیم تصمیم گرفتیم یه جیگرکی بزنیم یه تابلو هم بندازیم بالاش اسمشو بذاریم ایول المجمع که ملتم یه حالی بکنن...

خجالت بکش مگه دارم فیلم تعریف میکنم که رفتی تخمه آوردی؟؟؟!!!هرچی گفتم عین حقیقت بود(هنوز خیلی مونده تا به این حد از کمال برسی که این مسائل رو که از اعجاز پروردگارن رو درک کنی!!!)

اه...حوصلم سر رفت چقدر مجلس ساکته بذار یه آهنگ بذارم...

اول دست ، دست...آها ایولاااااا شله شله...همه با هم دستا بالا به افتخار جیگر امشب...( خدا عقلت بده مگه هنوز آهنگ گذاشتم که داری دست میزنی؟!)

این چه طوره؟!

حالا بالا بالا شیشو هشتیاش بیان وسط سریع...

خوشتون نیومد؟! اوکی الان میعوضم این چه طوره؟!

شـــــــــــــد خـــــــــــــزان گلـــــــــــــــــشن آشنــــــایـــــــــــــی...(دهه بابا چی میگی؟! تازه بهاره...به جون خودم...تازه ماه پیش فروردین بود!)

مرغ سحر ناله سرکن...(از سنتی خیلی خوشم میااااادهااااااا ولی خداییش الان حسش نیست...)

اصلا میگم شما هم یه تکونی به خودتون بدید...

یه کم خلاقیت به خرج بدین...

د یالا بخونید دیگه...

۱، ۲، ۳ ...

تولد تولد...

الهی ۱۰۰ساله شی...

بیا شمعا رو فوت کن...

بسه، بسه بابا...

ولته یکی اون جماعت بگیره دارن آبرو ریزی میکنن...

نچ نچ نچ واقعا متاسف شدم...

شما نمی خواد بخونید...

ما وبمون خودش دی جی داره!!!

ایولااااااااااااا حال میکنییییییییییییییی ؟؟؟!!!

ها چیه ؟! بمیرم...ضعفی ؟! باکی نی!! الان کیکتونم میرسه...

برو خدا شفات بده فک کردی گوشامون درازه ؟! کادوت کوووووووو...؟!

زود باشین...تا کادو ندین کیک نمیدیییییییییم...

شادی جونم بفرما اینم کادوهات خیلی قابل دارن...قدر بدون یادم باشه فردا منت بذارم...

نجی حساب دستت باشه هرکی کادو نداد پرتش کن بیرون کیکم بهش نمیدیم...مهتاب هرکیم کادوش کوچیک بود هی به رخش بکش...

شوخی کردمااااااااااا دستتون درد نکنه...

اینم کیک...(نره پایین!!!)

نوش جااااااااان...

خوب دیگه ملت یه دو دقیقه زبون به دهن بگیرین میخوام نطق کنم...

از طرفه همه به شادی جونم : جیگر بلا ، خانوم خوشگله ، تولدت مبارک باشه ، ایشالاااااااااا ۱۰۱۰۱۰۱۰۱۰۱۰۱۰۱۰۱۰۲۴۵۴۷۸۷۸۷ سالگیتو هم توی همین وب برات بگیریممممممممممممم همشونم دوست دارن!!!

حالا از طرفه خودم واسه شادی نفس :

اهووووووووم...

ساکت باشن الان مینالم...

یارو...جناب...یکی اونو بگیره هنوز تو جو شد خزان مونده!!

میگم الان...

یه دومین صبر کن...

اه...بابا ملت منو بیخی

خیلی ضایس هااااااااا...باشه میگم...

چیزه...شادی...

میدونی...

الان میگم...

من تو رو...تو منو...

بابا دوس....(هووووووووع نمیشه!!!)

بذار بعدا خودم یه جوری حالیت میکنم...

خوب باشه بابا چته عصب میشی؟!

من تو رو خیلی ، خیلی بــــــــــــــــــــــــــــــوق!!!(بابا ملت الان پس فردا سوژه خنده میشم...من آبرو دارم...)

به درک...میگم...

الا یا ایهاشادی...تو تپر منی...اصلا من در تو تجلی اره می بینم...(خیلی با احساس بود...نـــــــــــــــــه؟! اشکم دراومد )

ترجمه: بـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــوق

اه...

بحثو بعوضید...زود...کیکتونو خوردین(کوفت کردین!).. کادوهاتونم دادین...حالا تشریف ببرین تو کامنتا بترکونید...

نه وایسا اول...

دست و پای شادی رو بگیرین...همه با هم...

بالا.پایین.

هه هه طفلی الان دل و رودش قاطی میشه...

آخه...چه امشب مهربون شده...شادی...بهت افتخار میکنم!!

خوب دیگه...خوش امدید...بفرمایین بکامنتید...

بازم بگم...

شادی تولدت مبارکککککککککککککککککککک...

دیگه رفع زحمت کنم تا فوش ندادین...

بابا مراسم تموم...این تازه گل آورده...

باشه میپذیریممممممممم!!!

ها راستی میگم خانوم چند سالتونه؟! آخه میدونید...(بروبچ گرفتین جریان چیه؟!یه چیزی تو مایه های صافی و تپر!)

خوب دیگه بسه ور ور کردن...الانه که منکرات بیاد جممون کنه...

دیگه بااااااااااااااای

برو بچ ببخشید اگه وقت خبر دادن نشد!

شادی: تولد من ۱۸ام بوداااااا...!

فائزه: جماعت یعنی این اردیبهشت عجیب ماهیه...! همیجور توش به طور متوالی به صورت اریب و ضربدری جیگر میاد...!!!

جیگر بعدی هم اومد......

به افتخارش بزن زنگو...

دنگ دنگ دنگ!

<<نجمه>> جان تولدت مبارک

سرود- اهواز- 27 فروردین

shadi — Thu, 23 Apr 2009 16:05:18 GMT

سلام علیکم و رحمت الله…

حال و احوال؟!

چه خبر از بدبختیا؟! (بدبختیا استعاره از درس و مدرسه بود!)

برا ما برنامه امتحانی تنظیم کردن در حد لالیگا!!!!!!! یه روز فرجه هم نداریم…

(چه دانش آموز درسخونیم من!!! وسط امنتحانات و آپ؟؟؟؟!!!!)

اینقد گیر ندین آپ آپ دیگه... یهو اگه افت تحصیلی کردم به مدیرمون بگم تقصیر بروبچ کامنت دهنده بود درخواست آپ داشتن؟!

از اونجایی که 27ام ما رو بردن اهواز برای تجلیل از حنجره های طلاییمون، از امتحان ادبیات جیم زدیم!

هووووورررراااااااا….

تو برد مدرسه حسابی تبریک گفتن واسه اول شدن گروه سرودمون تو شهرستان! گروه سرود متشکل از: شادی گلـــــــــــی(سرپرست حنجره طلای گروه!) فائزه اره زاده، مهسا جومونگیان نژاد، مریم فوتبالیان راد، فاطمه جیگر طلا زاده، و یک مشت اول و دوم اسکول!!!!

چه لباسای توپی داریم مااااااا !!! در حد پارالمپیک ان دقیقاً!!! شلوار طلایی، دامن کوتاه چین چینی زمینه مشکی با گلای سرخ و سفید،(نیشتو ببند مد روزه!) و بالا تنه ای متشکل از یک عدد بلوز سپید و ژیله ی سبز!!!!!!! شال سبز روشن، هد بند سفید!!!

چند روز پیش سرکار خانوم جودی(ابوت) اومد سرکلاس ما... هنوز هیچی نگفته بود بچه ها گفتن شادی خودت پاشو برو...(این همیشه با من کار داره!) خلاصه من که از دست این دبیر مزخرف حرفه خلاص شده بودم با کله پریدم بیرون! (از اول سال تحصیلی یه بارم نشده کامل سر کلاس این بشینم!) خلاصه جودی جون گفت که برو دنبال بروبچ سرود تمرین داریم... منم جیغ کشان هجوم بردم طرف کلاس فائزه اینا... دینی داشتن... از سر وصورتشون بی حوصلگی می بارید... همین که منو پشت در دیدن نور امیدی تو صورتشو روشن شد!!! فائزه هی اشاره میداد که من... (آخه من هروقت میرم دم کلاسشون، میام که جیم بزنیم باهم!)

//آقا محمد، جان شادی نرو اینا رو بذار کف دست زینب!!!//

خلاصه فاطی از اونور اشاره میداد منو بگو... مریم از اونور... همین که گفتم گروه سرود، کلاس رفت هوا... این بده خداها مثه مرغای از قفس آزاد شده (تعبیرو داشته باش!) منتظر اجازه دبیرم نشدن پریدن بیرون...! مهسا گفت:"مگه قلی اومده؟!" (منظورشون استاد سرودمون آقای قلی زاده بود!) منم گفتم:"نـــــــــــــ..." هنوز تو دهنم بود دیدم یه نفر با قدی به ارتفاع دومتر از در وارد شد! خودش بود... قلی زاده!!!!!!!!

این استاد سرود ما (جناب آقای قلی زاده!) بعد از مدتی که از مفقودالاثری درآمد تشریف اوردن که تعلیم را از سر بگیرند! ما هم بعد دو ماه هیچی یادمون نبود! در بدو ورود یه چنتا چش غره ی مشتی به من رفت بعد نه سلامی نه علیکی ضبط و روشن کرد: د حالا بیا بخون!!!!!! این همه چند صدایی توش بود این همه تکنیک ما هم که هیچی تمرین نداشتیم!!! فقط بگم اینقد افتضاح بود که وسطش ضبطو خاموش کرد! حالا قسمت دوم آهنگیم، الناز داره بیت آخرو میخونه! فائزه وسط سرود: الناز اینجوری نخون میزنم لهت میکنمااااا! منم داشتم میزدم تو سر خودم هی اشاره میدادم به این و اون: "آنوشا حالا لال شدی یهو؟! همه اون صدات کجا رفت؟! تو که جیغ می کشیدی تا بنگلادش می شینیدن! سروشا الان میام پرتت میکنم بیرونا… چرا هماهنگ نیستی! فائزه تو هم بشین سر جات بسه قلدری! و… "

این وسط مربی پرورشی ما روده بر شده بود!!! هی حرص خوردنای مارو میدید، هی هرته میزد!

ضبط خاموش شد… فاطی همچنان داشت میخوند!(با ضربه ای که توسط من به سرش وارد شد تموم کرد!) یهو سکوتی همه جا رو گرفت… قضیه جنایی شد! گفتم الان این یارو قلی میاد گردن تک تکمونو میزنه! ولی کاش گردن تک تکمونو میزد... سرشو اورد بالا... رو صورتش سایه افتاده بود... جلوی چشاش پر خون بود... دهنشو باز کرد دیدم از دندوناش داره خون میچکه... بعد یهو حمله کرد طرفمونو...

اِ... یعنی اینقدم خشن نبودااا... یه نگاه خشانت باری به طرف ما انداخت و گفت:" بیا اینجا ببینم!" منم به دلیل تراکم جمعیت دور و اطرافم نفهمیدم با کدوممونه! هیچی جواب ندادم فقط لبخند ملیح زدم!!! یهو صداش رفت بالا:" میگم بیا اینجا دیگه!!!" فائزه هم دم گوشم گفت:" شادی فک کنم با تو باشه!" منم رو ویبره پا شدم رفتم...

قلی: چرا گروه اینجوری میخونه؟!

من: من چه میدونم... از خودشون بپرسین!

قلی: از سرگروهشون می پرسم!

من: خودتون سری قبل گفتین از حنجره هاتون زیاد کار نکشین!

قلی: آره... گفتم کار نکشین، نه که اینقد تمرین نکنین تا ریتم آهنگ هم یادتون بره! شماها هم که هیچ حد وسطی ندارین! سری قبل اینقد تمرین کردین که صداتون درنمیومد... این دفعه اینقد تمرین نکردین تا همه چی یادتون رفته! دو روز دیگه مسابقه س هااااا !

نزدیک بود بگم حالا چه وقت عقد کردن جنابعالی بود که تمرینای ما عقب بیفته!!! از طرفیم دوس داشتم این جودی ابوت و قیمه قیمه کنم... از دوهفته قبل روزی سه وعده میزدم تو سر خودم که خانم مطمئنین نیازی به تمرین نیست؟! اونم هی با ریلکسی می گفت تمرین نکنین تا خودش بیاد!!!!!

قلی هم اون وسط وقت گیر اورده بود:"یادت نیست گفتم اگه سرود خوب نشد پرونده تو میذارم زیر بغلت؟!"(بعد دوماه اومده پررو بازیم درمیاره!)

من:" کجا خوب نشد؟! اول شدیم که...!"

قلی: استان چی؟!

من: اونم اول میشیم...

قلی: آره از طرز خوندنتون مشخص بود...

من: یادتون نیس گفتین هرکی نا امیدانه حرف بزنه باید از گروه بره بیرون؟!

اونم دیگه هیچی نگفت...! یاه یاه یاه

بعد یه بار مرور افتادیم رو دورو حسابی ترکوندیم... حالا یکی از خیاطا به مرض دست درد مبطلا شده دکی گفته بود: استراحت!

حالا دو روز مونده به سرود هنو از لباسا مونده بود... خلاصه اونم حلید و شد 27 فروردین...

ساعت 6ونیم صبح، پژوهش سرا

من و مریم و فاطی و مهسا دم در هر "ماتور"ی که رد میشد:

-اینه... نیگا داداش فائزه س...احتمالاً وسط راه فائزه زیادی زر زده پرتش کرده پایین تنها اومده!

- آها... خودشه... فائزه رو جا گذاشته!!!!!

- دیگه خودشه... وسطای راه فائزه شیرجه زده پایین بقیه راهو بدوه... آها الان از دور پیداش میشه!!!

- این دیگه خود فائزه س... داداششو کشته خودش داره می رونه!!!!!!!

دیگه ما سوار مینی شده بودیم که سروکله ی فائزه پیداشد: "رفته بودیم بی بی مو برسونیم... قهر کرده با آقاجونم!!!!!!!!!!!!!!!!"

در طول راه چه ها که نکردیم... چه ها که ندیدیم... (فائزه یادته؟! اون خاور بزرگه؟!)

بعد رسیدیم حمیدیه و تعویض لباس کردیم... وقتی گروهای دیگه رو دیدیم تازه خدا رو شکر کردیم که چه لباسای توپی داریم ما...!

بعد نیم ساعت که در به در دنبال آب گشتیم، بالاخره آب شرب پیدا کردیم و اومدیم نوش جان کنیم... این آقای گرام همراهمون زهرش کرد تو دهنمون گفت خیلی سرده واسه صداتون بده!!!!!! فائزه یه وقفه ی یک صدم ثانیه ای تو خوردنش داد و اومد که دوباره شروع کنه یهو جیـــــــــــــــــــــــــغ بنفشی به گوش رسید: تو آبش مگس بود!!!!!

یه پارک کوچولو بود که منو فائز دویدیم سوار تاباش شدیم... یه کم بعد زوری بقیه رو هم کشوندیم اوردیم! بعد نیم ساعت دیگه داشتیم به چرت و پرت گویی معطوف می شدیم!

فائزه: تو تَپَر شو... من تیر میشم!!!

شادی: تو دیریم شو... من دمبو میشم!!!

فائزه: اصلاً تو تیر منی!

شادی: من تَپَرتم!

(خیلی فشار نیارین فقط خودمون معانی شو می دونیم!!!)

دیگه فاطی هی رپ میخوند... هی جیغ و داد و اعمال شاقه همراه با حرکات آکروباتیک رو تاب و این حرفا... یهو یه صدای رعد آسایی از پشت سر شنیدیم:" واقعاً تعجب میکنم از این رفتاراتون!!!!!! نمیگین امتیاز کم میشه از گروه؟! شادی... فائزه... از شماها دیگه انتظار نداشتم... چه وضعشه؟!" ما هم مثه بچه های سر به زیر سرازیر شدیم طرف سالن سرود و موقتاً لال شدیم!!!

تو سالن سرود موزیک پخش میشد:"امشب در سر شوری دارم/امشب در دل نوری دارم"

من و فائزه بلند باهاش میخوندیم و از چشم غره های بیخود مربی پرورشی درحالی که نمیتونست کاری بکنه لذت می بردیم!!!

توسالن یه دختره بود نمیدونم چه کاره بود ولی خیلی ناز بود... این فائزه گیر داده بود میخوام برا داداشم بگیرمش... از اون ور فاطی می گفت خودم میخوام بگیرمش برا داداشیم... (بعد همه نیگا من می کردن انتظار داشتن بگم منم میخوام برا داداشم بگیرمش ولی من که به این سادگیا داداشمو نمی سپارم دست مردم که!) خلاصه الناز رفت از یکی از دوستای دختره پرسید اون دختره که خیلی خوشگله اسمش چیه؟!

طرف اینجوری: !!!! کدوم؟!

الناز: همون که دماغش کوچولوه دیگه!

(دراینجا ما از خنده بیهوش بودیم!)

بعد دو ساعت آدرس دادن اسم سرکارو متوجه شدیم: آسیه تَتَل !!!!!!!!

من: احیاناً از فک و فامیلای تتلو نیس؟!

فائزه: نه احتمالاً داداشم نمی قبوله! میگه چرا تو خانوادشون رپر دارن؟!

(اول از همه رفتیم تو سالن غذاخوری آخری برگشتیم!)

خلاصه رفتیم و سرود خوندیم و گل کاشتیم و تاب بازی (!) کردیم و ناهار خوردیم و هله هوله لمباندیم و عکس و فیلم گرفتیم و... بالاخره برگشتیم!

بیخیال توصیف راه برگشت شین که همش ولو بودیم از خنده!!! (فائزه یادته؟! مارمولک- آلاسکا- داور- ریل- جاجیم- نمکی- دستکش- هما)

برگشتنی بستنی خوردیم و طرفای عصر رسیدیم... منو فاطمه و مهسا و فائزه مثه اسکولا رفتیم مدرسه! ولی سر کلاس نبودیم که... اتفاقاً بچه ها دبیر نداشتن تو حیاط بودن ما رو که دیدن تا مرز سکته اینا رفتن...! چنتا شبیخونم زدیم به کلاسا بقیه بچه هارو کشوندیم بیرون و تا آخر که زنگ خونه خورد، دو برابر تمام رفت و برگشتمون خندیدیم...واقعاً اگه همه ی بچه ها نباشن اونقدرا خوش نمیگذره!

خو شبش تا صبح همه ی خوشیش از دماغم کشیده شد بیرون! گلاب به روتون تا صبح حالم به هم میخورد و کلاً تا دم مرگ رفتم...(داشتین بی شادی می شدین!)

رفع زحمت میکنیم!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!

شاد باشید!

این یه دستوره!!!!!!!

شادی: خوب من الان فول استرسم... قالب جدید چطور شده؟! فقط بگین در حدی هست که اگه فائزه دیدش منو با یه روش بی درد بکشه؟!

فائز جون که فعلآْ نتشون قطع شده دپسردگی گرفته... هی میشینه زل میزنه به مانیتور با چشمکای این دوتا فلش سبزا(که زرد شدن) پلک میزنه... البته فک کنم الان هیپنوتیزم شده چشمک اونا تمومیده این همچنان پلک میزنه!!!

زودی بگینا... که اگه خوب نشده عوض کنم... فقط جان مادراتون نظر مساعد بدین که پدرم دراومد اینقد در به در دنبال قالب گشتم... از این مزخرف ترم نبود دیگه که بذارم!

جیگر می آید!

0641arsheh — Sun, 05 Apr 2009 19:06:18 GMT

به به سلوووووووووووم و عرض ادب و احترام و 90 درجه کرنش به سمت پایین و...(از این قبیل حرفا) خدمت رفقای خوب، گل ،ماه....اصلا جیگر

خوووووووووووووووووووبین؟

خبرتون رو نیارن دلم خیلیییییییییییییییی واستون تنگ شده بود....

البت نمی خواستم بیاها میخواستم وب رو بحذفمو....ولی...

نشد...

خداییش نمیشه....انگار زیادی تو این وب ماجرا و خاطره داریم! یه جورایی به همتون عادت کردیم....می دونیدهمتون رو خیلی....(دهه بابا من بلد نیستم احساسی بحرفم بذار اینجوری بگم چاکر همتونم دربست)

خدا نصیب نکنه این مدت اتفاقی نبودکه واس من نیفته از نقص عضو گرفته تا برق گرفتی و از همه مهمتر دبسردگی....(خداییش قاط زده بودم)زده بودم فاز دبسردگی در حد خداتا تقصیر خودم بود.....رفتم سر کتابخونه ی بابا م هرچی کتاب که بابا گفته بود نخونم مثل قاطر لج کردم برداشتم شروع کردم به خوندن از همشونم مهمتر بوف کور بود خداییش جذبش شدم....

خو من شروع کردم به خوندن رفتم جلو جلو دیدم دارم از همه چی برمیگردم به عالم و آدم بد بین شدم....دیگه داشتم کم کم شک میکردم بزبز قندی وقتی از خونه میره بیرون میره به گرگه خبر میده که بروشنگول منگول رو هاپولی کن....(اینو گفتم که بفهمی عمق فاجعه رو درجه چنده)

از اون طرفم زده بودم به فاز فرهاد گوش دادن هی اون میگفت میت میبرن کوچه به کوچه هی من لا اله اله الله پشت میتا میخوندم....

دیدم اینجوری نمیشه فائزه گلی جیگرجان (قربونش برم) داره ازدست میره....الان پس فردا ملت میان اعتراض میگن اصلا نمیشه زندگی کرد....(بمیرم یعنی اینقد؟)

منم گفتم بیخیال بوف کور و بینا و فرهاد و شیرین میخوام فائزه ی سابق بشم.....

زدم فازفائزه جیگر جان (یعنی از دیوار راست بالا رفتن به آشوب کشیدن اماکن و سلب آسایش از دیگران و.........)

الان خوبم فقط گه گاهی فاز عوض میکنم که اونم.....(دیگه همینه که هست)

وای بازم نصیب نشه روز شنبه بود رفتم مدرسه....پامو داخل مدرسه گذاشتم میبینم تمام بروبچ دست به کمر با چشمانی آکنده از نفرت 13 روزه موندن به من بدبخت زل میزنن تو این گیرو دارم شادی خانوم سررسیدناگاه تمام چشما به طرف شادی برگشت پشت سرم بود دسمو تکون داد گفت

شادی: خبرتو نیارن تو عید زنگیدی به بروبچ ؟

بروبچ نگا من کردن....

من :

یا قمر بنی هاشم میبینم ترق تروق انگشتاشون بلند شد همشونم کاماندوان هزار ماشالله....بعد یه هو شادی گفت : ااااااااا فائزه زمینو نگا....

نگا کردم میبینم سایه ی بال خفاش افتاده رو زمین منم گفتم تو نمیری بت منه دیده چندتا غول تشن دوتا مظلومه بی پناه رو گیر اوردن اومده کمک....نگا بروبچ کردم میبینم همشون دساشون رفت به مقنعه ها....دیگه گفتم تو نمیری خودشه آخه نیست بروبچ ما همه باحیان دیدن نامحرم اومده (هرچی باشه مرده) دارن مو ها رو میپوشونن که مبادا جوانی دچار انحراف گردد....دو درجه سرمو برگردوندم حضرت بتو ببینم میبینم هوووووووع زن خفاشیه (خیرائی نحس ناظم گرامیمون از القابی که به ایشون داده میشه زن خفاشیه برای آگاهی از باقیه القاب و عناوین و دلایل آنها به پی نوشت های آپ گل بگیرنش رجوع کنید) بانو بالاشو باز کرده بود با همین تریپ وارد مدرسه شد بعد دساشو نه ببخشید بالاشو رو شونه ی منو شادی گذاشت بعد گفت

زن خفاشی: شادی موهات بیرونه فائزه مقنعت مشکیه .

ما هم در حالت حرص خوردن بودیم آخه ظاهرا هم کور رنگی داره هم رنگ مقنعه رو جزو موها حساب میکنه میبینم حضرت خانوم داره از مقنعه ی منو شادی بو میکشه (یا خدا این چشه روز اولی)

بعد گفت: من همیشه چی میگم شادی جان ؟

شادی : خانوم شما چیزای زیادی میگید درمورد چی ...چی میگید...

خیرائی: در مورد ادکلن

شادی : هوووووووووووووووف بهترین عطر عطر گل محمدی است.

خیرائی : آفرین . خوبه که یادتونه....پس این چه ادکلنایی که به خودتون زدید؟! این ادکلنای غربی ؟ چه میدونم اسمای عجیبی دارن چه میدونم چوب؟

من : نه خانوم . جوب (دیگه شروع کردم چرت وپرت گویی) بله خانوم این عطر ها رو فرقه های شیطان پرست درست میکنن و شایع که در ترکیباتش از مواد مستی آور استفاده میکنن که حتی استشمام آنها بازم همان حالت مستی رو به وجود میاره که من خودم تحقیق کردم و گفتن حرام است....(اون بنده خدا هم مونده بود چرندیات منو گوش میداد)

بعد شروع کرد رجزخونی منم جرات نکردم یه لحظه هم شادی رو نگا کنم چون درصد انفجار زیاد بود (هه هه اینقد چرت و پرت گفت و شنید که یادش رفت مقنعه ی من مشکیه مثلا و موهای شادی بیرونه)

خلاصه پیچوندیمش و تا آخر وقت اداریه اون روز سوژه ی بروبچ شد!

میگم یه سوال اگه بی بیه یه نفر بهش بگه باید زن بگیری اون بنده خدا بگه : بی بی جان... جان من بیخیال باید مورد ضرب و شتم بی بیش قرار بگیره ؟

آخه میدونید....

بذار از اول بگم....

یه روز طبق معمول زندگی آدمی خودم با 2 تا از داداشام رفته بودم بیرون (با ماتور) رفتیم وای وای وای جای شما خالی رفتیم یه دوری بخوریم یه بستنی هم زدیم تو رگ یه صفایی داد (ولی یه گند با چاشنیه سوتی دادم باید جمعش کنم) داداشی از زیر گذر رد شد موتو ر سرعت گرفت منم نمی دونم چی شد جو گیر شدم جیغ و داد و(بروز احساسات) از زیر گذر رد شدیم داداشم غش بود از خنده به کارای من بعد گفت : فائزه خاک بر سرت نکنن ! یه کم دختر باش آروم باش آدمی رفتار کن...

منم شروع کردم چرت و پرت گفتن باشه داداشی از این به بعد بلوزمیپوشم با یه شلوار لی پسرونه یه کلاه هم میزنم یه سیبیل خوشمل داش مشدی با گواش میذارم یه دستمال یزدی هم میندازم گردنم و...(باقی شو بیخیال) داداشام در حال غشیدن از خنده به درو گوهر های همشیره ی گرامیشان بودند که ناگهان صدای خنده 3 تا شد یا خود خدا سرمو برگردوندم ابلفضل موتوریه سه ساعته جفتمونه منم دارم چرند میگم حالا که چشم بصیرمو باز میکنم میبینم به به معلم موسیقیمه (شرف پرید این بیچاره به من چشم امید داشت خیر سرم شاگرد خوبشم....فک کنم طفلک ناامید شد....بلاخره آدم باید باواقعیات کنار بیاد)گفت: بلا شدیااااااااااا من : لطف دارید چیزه جدیدی نیست بلا بودم....خندید منم امیدوار شدم گفتم گیر نمی ده....بعد به طرز نامردانه ای خندش محو شد گفت : امروز کلاس داشتی! نیومدی چرا ؟ مگه من نگفتم هیچ غیبتی واسم قبول نیست ؟ سازت که سالمه ؟ها ؟ باز مثله اون دفعه با کوکش ور نری (بابا خیلی گیره من سال هزار و سیصد و اسگول یه بار کوک ساز رو داغون کردم بیچاره هنوز در عجبه که چه جوری بوده!)یه عالمه بهم گیر داد بعد گفت حالا برو بعدا باهات میحرفم. منم در آستانه ی آتیش گرفتن بودم . خدافظی کرد و رفت منم تا خونه یه کلمه هم نحرفیدم داداشامم تو راه همینجور سوژه خندم کردن.....

رسیدیم خونه دیدم مامی کبیر و خاله ی بابامو دوتا از عمه هام خونمونن (معمولا وقتی 4 تایی میان من میفهمم خبریه) رفتم تو ساختمون میبینم داداش بزرگم اعصابش خراب هی میره هی میاد من : داداشی چی شده ؟ داداشی : بی بی که میاد چی میشه ؟ (بعد دو درجه صداشو بلند کرد که بی بی بفهمه) بابا من زن نمی خوام میبینم یه هو یه پرتقال از تو اتاق پرت شد بیرون (بی بیم بود خیلی پیرزن باحالیه آدم تا دودقیقه باهاش میحرفه کف بر میشه) بی بی اومد بیرون گفت : حامد من نمیدونم من دلم میخواد عروسی داشته باشیم تو باید زن بگیری....

منم دیدم امر خیره پریدم پیش بی بی آره بی بی دیگه 24 سالشه نمیشه که همش بچسبه به درساش هرچی باشه منم دلم میخواد زن داداش داشته باشم بعد عمه بشم....!

داداشی : فائزه خیلی نامردی تو با منی یا طرف بی بی ؟

بی بی : فائزه با ماست نبینم به دخترم چیزی بگی....

من :

بیبی : فائزه بیا تو اتاق کارت دارم....

منم رفتم تو جمع مامامی و عمه هامو بی بیم....داشت چرتم میگرفت خو بابا من حوصله ی این حرفا رو ندارم یه دفعه وسط حرفاشون پریدم گفتم

من : بابا چی کار این بنده خدا دارین میگه زن نمی خوام....در حالت چرت بودم یه دقیقه چشامو باز کردم میبینم یا قمر بنی هاشم بی بی جلومه....گفت :

بی بی : جون به جونت کنن طرفدار داداشاتی پاشو پاشو از تو بخاری بلند نمیشه....

(نیست در این زمینه جاسوس دادشام واسه همین برا رفتن مقاومت کردم) یه هو نمی دونم چی شد دیدم تو اتاقم (احتمالا بی بی پرتم کرده بود) بعد بی بی گفت گوشی رو بذار رو گوشت آهنگ گوش کن....منم گوشیو گذاشتم بعد یه دقیقه یه حسی بهم گفت :

حس غریب: الا ای فائزه ی گل الهی قربونت برم الان داداشت داره از کنجکاوی می پوکه چشم امیدش به توئه....!!!

بعد نیست من اصلا در هیچ زمینه ای فضولی نمی کنم گفتم بیا یه استخاره بزن بعد اومدم استخاره بزنم یه دفعه(یه هو دست خودم نبودااااااااا) همون حسه گفت

حس غریب: از تو بعیده اینکارادختر در کار خیر حاجت هیچ استخاره نیست .

گوشامو کردم 4 تا خوب حرفاشونو گوش دادن خداییش خوف برم داشت میخواستن دستی دستی دادشمو بدبخت کنن این بی بیم هر دختری رو ببینه میگه حوری دیدم من خودم چند تایشونو که میگفت نظاره کرده بود بابا...........(بیخی)

دیگه انگار فایده نداشت خودم باید دست به کار میشدم بعد گفتم :

من : مامان دختر آقای فلانی .!!

مامی یه کم موند منم دوهزاریم افتاد که انگار نقل و نباتو شکر ریختم....

مونده بود بی بیم که باید مهر تایید میزد(واقعا چقدر داداشم دخالت داشت در انتخاب همسر) منم شروع کردم آره بی بی دیدیش همون که.....

هی بی بی میگفت نه ندیدم....منم گفتم بی بی فراموش کار شدی یادت نی...(بی بی از واژه ی فراموش کار شدی تنفر داره) بعد گفت : ها یادم اومد همون که.....

خلاصه کنم با هر بدبختیی بود این دفعه داداشم رو رازی کردم که بابا به بهونه ی عید دیدنی میریم اصلا حرفی نمزنیم ! ممکنه اصلا دختره نباشه

داداشم : هیچ حرفیا.....(بعد کشیدم یه گوشه) فائزه جون من حواست باشه بیبی سوتی نده چیزی نگه فائزه خودت یه دفعه حرفی نزنیا دختره رو نترسونی بهش تیکه نندازیا ازش نکته نگیریااااااااا فائزه ، جان من خوب نگا دختره کنیااااااا من سلیقتو قبول دارم یه دومین دختر شو درحق من خواهری کن....

من :

داداشم : بی بی تو رو خداچیزی نگیااااااااااااااا

بی بی : هه هه باشه

نیم ساعت بعد تو خونه ی زن..!

مامانم : به سلامتی بچه هاتون چی کار میکنن؟

خانومه : پسر بزرگم (دقیقا در این هنگام هنوز حرف تو دهن خانومه بود بی بی مجلس رو دست گرفت) ما کاری به پسر بزرگت و اینا نداریم دخترتون چه میکنه ؟

من : بی بیییییییییی !!!!!!

خانومه یه نمه خندید بعد آمار دخترشو داد پزشکی میخونه سال دومشه و.....

بی بی : به به منم یه نوه دارم (دیگه شروع کرد)

بعد یه مدتی بی بی گفت دخترتون هست! (بله که بود اومد و ....)

بعد نیست منم خیلی حرفای داداشامو گوش میدم بنده خدا اومد منم طبق گفته ی داداشی 4 چشمی نگاش میکردم . خیلی دختر باحالی بود هی نگاش میکردی باهاش میحرفیدی نگا میز میکرد جواب میداد .

بعد مدتی میبینم انگار این طفلک از این که نگاش میکنم زیادی معذبه نگا بی بی کردم میبینم یا حضرت فیل بی بی داره80000 چشمی این بنده خدا رو میپاد....داشت پرتقال پوست میگرفت پوست از دستش افتاد بلافاصله بدونه یه لحظه وقفه....

بی بی : دخترم پوست پرتقال افتاد

زن...: بله متوجه شدم

بیبی : به یه لحنی که انگارگناه کرده.....

بی بی : برش دار (طفلک دختره خندش گرفته بود....بیچاره با خلق و خوی بی بی آشنایی نداره)

من دیگه موجود نبودم داشتم از مرز انفجار رد میکردم دسمو جلو دهنم گذاشته بودم....آخه این بی بی کم سوتی نمی داد در این حد که من گفتم الان بلند میشه انگشترو از دست خودش درمیاره میذاره دست دختره میگه بیا بامون خونه ........(تمام دغدغه ی فکریه من در مدت این 1 ساعت این بود تو ماشین چه جوری بشینیم جای هممون بشه!)

درگیر همین مسائل بودم که میبینم بی بی داره با دختره میحرفه که نوم چی میخونه چی....(آخه خوب نیست طفلک رو هوایی کنه)

منم هی به مامانم اشاره میدادم هی مامانم میگفت چه کنم ؟!

خلاصه با هر بدبخیی بود بی بی جان دل کندند رفتیم....

رسیدیم خونه دادشم که اصلا.....هی میگفت من میدونم بی بی سوتی رو داده بابا من زن نمی خوام....

من : نه داداشی چیزی نشد خیلی سوتی نداد دختره رو هم دیدیم خیلی....

(یارو خجالت بکش نبینم قصد کنی این تیکه رو بخونی من رو زن داداشم تعصب دارم)

اه خسته شدم خلاصه کنم داداشم خیلی رازی بود بی بی شاد بود من غش بودم همه چی خوب بود ممکنه خبرای خوبی باشه شما هم همتون دعوتید.....

ویییییییییییییی انگشتام قطع شدن....

هنوز خیلی ماجرا موندهاااااااااا ولی میترسم فوشم بدید...

فعلا

شادی: فائزه خانوم تازه یادت افتاده بری تو سن بلوغ؟؟؟؟؟؟!!!!! فائزه هر وقت از دیوار راست بالا نره دپسرده س! (حالت عادی نداره در کل!)

بنده یک سری بادمجان واکس زده بودم یه فرمایشاتی کرده بودم خدمت فائزه خانوم که مطرح نشد! به دلیل اثبات آلزایمر ایشان از خونشان می گذریم!

بروبچ جیگر طلا... هرکی لطفیده مارو تو لینکاش جا داده همین الان بره عوض کنه اسمو با عنوان فعلی وب بلینکد! (بغلشم هرچی دوس داشتین قربون صدقه مون برین!) همین الان تا یادتون نرفته هاااااا... چون دیگه سلامم را تو پاسخ گویی در کار نیست!